Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7505 K.2025/3309

Hırsızlık, mala zarar verme, resmi belgede sahtecilik ve muhtelif suçlardan İzmir 3. İnfaz Hâkimliğinin 07.09.2022 tarihli ve 2022/13213 Esas, 2022/13177 Karar sayılı içtima kararıyla 32 yıl 88 ay 40 gün hapis cezasına hükümlü ... hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 08.09.2022 tarihli ve 2014/1-4242 müddetnameye karşı hükümlü tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin İzmir 1. İnfaz Hâkimliğinin 25.10.2023 tarihli ve 2023/18761 Esas, 2023/18928 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.11.2023 tarihli ve 2023/3934 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.11.2024 tarihli ve 94660652-105-35-29969-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve 2024/112907 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve 2024/112907 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Hükümlünün ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektiği cezalarının ayrı bir müddetname düzenlenerek infaz edilmesi gerektiğinden bahisle anılan müddetnameye karşı yaptığı itirazın, hükümlü hakkında belirlenecek koşullu salıverme ve bihakkın tahliye tarihinin saptanması için cezaların toplanması gerektiğinden bahisle İzmir 1. İnfaz Hâkimliğinin 25.10.2023 tarihli kararı ile reddine karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, hırsızlık, mala zarar verme, resmi belgede sahtecilik ve muhtelif suçlardan İzmir 3. İnfaz Hâkimliğinin 07.09.2022 tarihli ve 2022/13213 Esas, 2022/13177 Karar sayılı içtima kararıyla 32 yıl 88 ay 40 gün hapis cezasına hükümlü ... hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 08.09.2022 tarihli müddetnameye göre, hükümlünün koşullu salıverme tarihinin 10.09.2038, hakederek tahliye tarihinin ise 22.09.2050 tarihi olarak belirlendiği, anılan müddetnamede hükümlünün hem ikinci kez mükerrir olduğu ilâmların hem de diğer ilâmların birlikte bulunduğu,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107/6. maddesinde yer alan 108/3. maddesinde yer alan "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez. (Ek cümle:14/4/2020-7242/49 md.) Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir." şeklindeki düzenleme,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.04.2021 tarihli ve 2019/1-434 Esas, 2021/155 Karar sayılı ilamında, "...koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmadığı cezalar diğer cezalarla toplanmamalıdır." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Hükümlünün ikinci kez mükerrer olduğu ilâmlara ilişkin ayrıca müddetname düzenlenerek, söz konusu müddetnamede koşullu salıverilme tarihine yer verilmeyerek cezasının infaz edileceği, evvelki ilâmların infazının durdurularak, ikinci kez mükerrer olduğu ilamların diğerlerinden ayrı olarak derhal infazına başlanması gerektiği anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108 inci maddesinin (3) üncü fıkrası; (3) İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez. (Ek cümle:14/4/2020-7242/49 md.) Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir. Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.04.2021 tarihli ve 2019/1-434 Esas, 2021/155 Karar sayılı ilamında, "...koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmadığı cezalar diğer cezalarla toplanmamalıdır." şeklinde kabul edilmiştir.

4. Hükümlü hakkında kesinleşen ve infazı gereken cezaları arasında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen mahkumiyet hükmü varsa, hükümlünün bu mahkumiyet hükmü nedeniyle 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince şartla tahliyeden yararlanması mümkün olmadığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.04.2021 tarihli ve 2019/1-434 Esas, 2021/155 Karar sayılı ilamıda dikkate alınarak,

öncelikle bu mahkumiyet hükmünün infaz edilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilerek Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen müddetnameye yönelik itirazın kabulü yerine reddine dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.11.2023 tarihli ve 2023/3934 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,