Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/771 K.2024/8847

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir. 2.Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu yönünden.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/167 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170/1-c, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; yasa yolunun yanlış bildirilmesinin hiç bildirilmemesi ile eş değer olduğuna, sübuta, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 170/1-c maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanığın üzerine atılı suçu 16.09.2006 tarihinde işlediği, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 11.05.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın 11.02.2014 tarihinde yeniden suç işlediği, suç tarihinde başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin son cümlesi gereğince 11.05.2012 ilâ 11.02.2014 tarihleri arasında 1 yıl 9 ay süreyle durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 11.02.2014 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla.

16.09.2006 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/2. maddeleri gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A.

Kasten Yaralama Suçu Yönünden Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/167 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,