Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7846 K.2026/1520

Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silifke

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2024 tarihli ve 2023/321 Esas, 2024/92 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a, 35/2, 39/2-b-c delaletiyle 39/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, 16.09.2024 tarihli ve 2024/1281 Esas, 2024/1619 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısının (sanık ... aleyhine), sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; anılan Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile; a.

Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık ... hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-b-c delaletiyle 39/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suça iştirak, öldürme ya da yaralama kastı bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanık ...’in beyanlarının atf-ı cürüm niteliği taşıdığı ve itibar edilmemesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, eksik araştırmaya, sanık lehine haksız tahrikin koşullarını oluştuğuna, sanığın öldürme kastı ile hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, sanığın öncelikle beraatine aksi kabul halinde eyleminin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların eylemlerini tasarlayarak gerçekleştirdiklerinden bahisle suç vasıflarına,mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, sanık ...’in diğer sanığın eylemine iştirak kapsamında cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, katılandan sanık ...'e yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldıklarının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı,

sanık ... ile katılan arasındaki önceye dayalı husumetin varlığı, suçta kullanılan av tüfeğinin öldürmeye elverişliliği, isabet sayısı ve hedef alınan vücut bölgesi, katılandaki yaralanmaların ağırlığı ve niteliği ile sanıkların eylem sonrasında sergiledikleri tutum ve davranışlar nazara alındığında sanıkların eylemlerine uyan suç vasıflarının kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım etme olarak kabulünde ve buna göre ceza yaptırımlarının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme eyleminden mahkumiyetine dair hüküm kurulduğu ancak Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinde "olayda sanıkların eylemlerinin fikir ve eylem birliği içerisinde, müşterek fail olarak gerçekleştirdikleri kasten öldürme suçunu oluşturduğu, sanık ...'ın eyleminin suça yardım olarak kabulünün usul ve yasaya uygun olduğu" kabul edilerek hüküm fıkrası ile gerekçe arasında ve gerekçenin kendi içerisinde çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden. Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, 16.09.2024 tarihli ve 2024/1281 Esas, 2024/1619 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... ve müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden. Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri "gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması" yönünden yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi