Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/7907 K.2025/5630

Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık ... ... hakkında verilen hükmün, müdafiine 17.12.2018 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanık müdafinin yasal süreden sonra 31.01.2019 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu bu nedenle, Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin ek kararı ile temyiz talebinin reddedildiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2018 tarihli ve 2017/526 Esas, 2018/288 Karar sayılı kararı ile. 1. Sanık ... hakkında; a. Maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Katılanlar ... ve...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanıklar... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/3455 Esas, 2018/3461 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.02.2019 tarihli ve 2018/3455 Esas, 2018/3461 Karar sayılı ek kararı ile sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan sanık... ve katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık...'in öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunmanın varlığına, suç vasfına, katılanlar vekili olarak sanık ... ve ... hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, meşru savunmanın varlığına ilişkindir.

3. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın öldürme kastının bulunmadığına ilişkindir. 4. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; sanığın yaralama kastı bulunmadığına ilişkindir. 5. Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan sanık... ve katılanlar vekili, sanık ..., sanık ... müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... hakkında katılan...'e yönelik hükümdeki bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanık ... hakkında katılan...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden.

Dosya kapsamına göre, katılan...'in sağ ayak dorsalinden yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15) yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın alt sınıra yakın tayini yerine, 12 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden. 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan verilen hüküm yönünden. Sanık ... müdafiinin yokluğunda verilip 17.12.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 31.01.2019 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.02.2019 tarihli ve 2018/3455 Esas, 2018/3461 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, C.

Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'ya yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede. Gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/3455 Esas, 2018/3461 Karar sayılı kararında katılan sanık... ve katılanlar vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, D.

Sanık ... hakkında katılan...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hüküm yönünden. Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ... müdafinin temyiz istemi teşebbüs hükümlerinin derecesinin belirlenmesi yönünden yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi