Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/853 K.2024/5916

Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23.03.2018 tarihli ve 2017/503 Esas, 2018/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.05.2018 tarihli ve 2018/933 Esas, 2018/975 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca "esastan red" kararı verilmiştir.

2. Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli ve 2021/12870 Esas, 2022/8440 Karar sayılı kararı ile özetle "mağdurun sanık aleyhine tanıklık yaptığı dosya araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-g, 35 maddelerinin uygulanma imkanı bulunup bulunmadığının araştırılması, mağdurun yaralanmasının sabit ize neden olup olmadığı yönünden Adli Tıp raporu aldırılması gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Malatya

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli ve 2022/417 Esas, 2023/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-g, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı dikkate alınarak sanığın 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini mağdurun yaptığı tanıklık nedeniyle gerçekleştirdiğinin ispatlanmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-g maddesi yerine aynı Kanun'un 81/1 maddesinden cezalandırılması gerektiğine, 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapıldığı sırada, cezanın bozma öncesi miktar üzerinden infazına karar verilmesi yerine sonuç ceza şeklinde hükmolunması ve uygulanan kanun maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi yerine aynı Kanun'un 283/1 maddesi olarak hatalı gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş, ancak bu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numarada açıklanan "kazanılmış hakta hatalı uygulama, kanun maddesinin hatalı gösterilmesi" nedenleriyle Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Malatya

3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.11.2023 tarihli ve 2022/417 Esas, 2023/135 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükümden; "sanığın 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin çıkartılmasına, yerine sanığın cezasının 10 yıl hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesi, hükümde kazanılmış hakka ilişkin kısımdan "283/1" ibaresinin çıkartılarak yerine "307/5" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,