Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/104 K.2025/2734

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/47 Esas, 2016/212 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 26.03.2024 tarihli ve 2023/5705 Esas, 2024/3990 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma kararı üzerine İstanbul Anadolu

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2024 tarihli ve 2024/501 Esas, 2024/1389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; isnat edilen suçun sabit olmadığına ve haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Oluşa, dosya kapsamına ve sanığın savunmasına göre; sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 3. 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası belirlendikten sonra, cezanın kazanılmış hak nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 3 yıl hapis olarak infazına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR