Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1059 K.2025/4898

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2021/273 Esas, 2022/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eziyet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2022/1519 Esas, 2023/905 Karar sayılı kararı ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiş, bu kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 27.06.2024 tarihli ve 2024/642 Esas, 2024/4746 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfının eziyet suçu olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/1977 Esas, 2024/1689 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilmesi suretiyle ile sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-(a) ve (b), 62/1 ve 51/1-3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve 1 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemleri özetle; suç vasfının eziyet suçu olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın, katılana yönelik eyleminin süreklilik arz ettiğine ilişkin kesin delil elde edilemediğinden suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığından,

ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/1977 Esas, 2024/1689 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmekle, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.06.2024 tarihli ve 2024/642 Esas, 2024/4746 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, 2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/1977 Esas, 2024/1689 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Sakarya

9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde karar verildi. KARŞIOY Sakarya 9. Asliye Ceza Mahkemesince sanık ... hakkında katılan ...'ya eziyet etme suçundan TCK'nun 96/2-a maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Kararın istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesi anılan kararı CMK'nun 280/2 maddesi uyarınca kaldırarak sanığın TCK'nun 86/2, ve 86/3-a, b maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun temyiz başlıklı 286. maddesindeki düzenleme şu şekildedir. "(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak; a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları, b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları, c) (Ek: 20/7/2017-7035/20 md.)[117] Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen;

seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, d) (Anayasa Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve E.:2018/71 K.:2018/118 sayılı Kararı ile İptal.

Yeniden Düzenleme:20/2/2019-7165/7 md.) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları, e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

f) (Değişik: 18/6/2014-6545/78 md.) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları, g) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları, h) (Değişik: 18/6/2014-6545/78 md.) Davanın düşmesine,

ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar, ı) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları, Temyiz edilemez." Genel kuralı ana hatlarıyla söyleyecek olursak, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları bölge adliye mahkemesince arttırılmıyorsa kesin niteliktedir.

Bu nitelikteki kesin kararlara karşı da katılan vekili ilk derece mahkemesinin vasıflandırması daha ağır niteleme ve daha aşkın bir ceza istemi temyiz dilekçesine konu edilmişse suç vasfıyla sınırlı aleyhe temyiz incelemesi yapılabilecektir. Katılan vekili bölge adliye mahkemesinin suçu vasıflandırmasından dolayısıyla cezayı azaltmasından memnun değildir.

Ancak öne sürdüğü husus da ilk derece mahkemesinin vasıflandırmasının doğru olduğu, sanığın eziyet suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasıdır. İlk derece mahkemesinin vasıflandırmasından daha ağır niteleme ve daha aşkın bir ceza istemi temyiz dilekçesine konu edilmemiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları kesin niteliktedir bu yüzden temyiz edilemezler. Kaldı ki bölge adliye mahkemesi katılan vekilinin temyiz isteminde belirttiği gibi esastan red kararı verseydi yine bu karar Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olacaktı dolayısıyla temyiz istemine konu edilemeyecektir.

Esasen katılan vekili de temyiz dilekçesinde sanığın fiilinin eziyet suçunu oluşturduğunu söylemekle böylece bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi kararına esastan ret kararı vermesini istemektedir. Kesin nitelikteki kararlarda suç vasfına yönelik aleyhe temyiz varsa Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca suç vasfı ile sınırlı olarak temyiz davasına konu edilebilir.

Ancak katılan vekilinin temyiz dilekçesinde sanığın suç vasfını dolayısıyla cezanın mutlaka ilk derece mahkemesince verilen hükümden ağır olması şarttır. Açıklanan nedenlerle temyiz incelemesine konu kararın, katılan vekilinin aleyhe temyiz içeriği değerlendirildiğinde kesin olduğu bu bakımdan temyiz incelemesine konu edilemeyeceği görüşüyle ön sorun yönünden kararın temyizi kabil olduğuna ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katımamaktayım.

KARŞIOY Sanığın, katılanın ağabeyi olduğu, katılanın orta derece mental reterdasyon tanısı bulunduğu, sanık ile ablası temyiz dışı sanık ... ile birlikte ikamet eden katılana, sanıkların devamlı ve sistematik olarak hakaret ederek tehdit içerikli sözler söyleyerek ve darp uygulayarak eziyet ettiği iddiası üzerine başlatılan soruşturma sonrası katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen kati raporda her iki kolda birçok morluk, göğüste birkaç adet morluk olduğu,

basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, Katılanın aşamalardaki beyanları, tanık ...'ın aşamalardaki katılan beyanını doğrular nitelikteki anlatımları ile mahalle muhtarı tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan "Vatandaşlar tarafından ...'ın darp edildiğine dair ve kötü muamelede bulunduğuna dair söyleniyordu.

Ben ...'a gerekli uyarılarda bulundum" şeklindeki anlatımı ve soruşturma aşamasında alınan katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu nazara alındığında, sanığın eylemlerinin süreklilik arz ettiği nazara alınarak suç vasfının eziyet olarak nitelendirilmesi gerektiği, Yukarıda açıklanan nedenlerle, sanık hakkında Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesi tarafından kasten yaralama suçundan verilen kararın bozulması gerekirken temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına kararı veren sayın çoğunluk görüşüne muhalifiz.