Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1216 K.2025/4111

Kanun'un 242/1 ve 260/1. maddeleri gereğince sanık ... hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık ... hakkındaki Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı yönünden.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkındaki Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararı yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararı kesin nitelikte ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden kararın temyiz kanun tabi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/571 Esas ve 2016/259 Karar sayılı kararının sanık ... ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/13500 Esas, 2020/18653 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanık ...'ye ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, sabit iz niteliğindeki yaralanmanın yeri hususundaki çelişkinin giderilmesi amacıyla katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte Adli Tıp

2. İhtisas Kuruluna sevki ile yeniden rapor aldırılıp, sonucuna göre sanık ...'nin hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine Karaman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/202 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a, 87/1-c, 87/1-son, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 11 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Birleşen dosya yönünden; sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/1836 Esas, 2023/1743 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye ilişkindir. 2.Sanık ...'nin temyiz sebepleri özetle; savunma hakkının ihlal edildiğine, sair yönlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ...

Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetlerinin bulunmaması, katılanın yaralanmasının niteliği ve özellikle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralanmaması dikkate alındığında, eyleme uyan suç vasfının kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin suç vasfına ilişkin temyiz sebebi ile sınırlı yapılan incelemede hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sanık ...

Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, savunma hakkının ihlal edilmediği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son maddelerine göre belirlenen 5 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken "3 yıl 9 ay hapis cezası yerine hesaplama hatası yapılarak "4 yıl 9 ay hapis" cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "3 yıl 1 ay 15 gün hapis" cezası yerine "3 yıl 11 ay 15 gün hapis" cezasına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A.Sanık ...

Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Katılan ... vekilinin hükümden sonra 08.05.2025 havale tarihli dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiğini bildirmiş olması nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesine göre katılmanın hükümsüz kaldığı, bu nedenle katılan sıfatı bulunmayan mağdur vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 242/1 ve 260/1. maddeleri gereğince sanık ... hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle olarak REDDİNE, B. Sanık ...

Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarihli ve 2023/1836 Esas, 2023/1743 Karar sayılı kararında, katılan vekilince ileri sürülen suç vasfına yönelik aleyhe temyiz istemi yerinde görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, C.Sanık ...

Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Hükme Yönelik Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünün (B-2) paragrafında açıklanan nedenle Karaman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2021/202 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği "hesaplama hatası yönünden" yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan "4 yıl 9 ay" ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine "3 yıl 9 ay" ibaresinin eklenmesi,

aynı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan "3 yıl 11 ay 15 gün" ibaresinin hükümden çıkarılması ve yerine "3 yıl 1 ay 15 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi