Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1248 K.2025/5355

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2020 tarihli ve 2019/190 Esas, 2020/296 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2021/132 Esas, 2021/1103 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 12.12.2023 tarihli ve 2022/11383 Esas, 2023/7794 Karar sayılı ilâmı ile özetle; dosya kapsamına göre, tarafların önceden tanıştıkları, sanığın kendisiyle kağıt oyunu oynamaması nedeniyle katılana husumet beslediği, olay günü parkta karşılaştıklarında sanığın katılanı sol uyluk arka, sol diz arka, sol bel yan bölge ve sırt sağ bölge olmak üzere toplamda 4 bıçak darbesi ile yaraladığı olayda; suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve şiddeti, buna bağlı sonucun gerçekleştiği düşüncesiyle sanığın eyleme devam etmeyip olay yerinden ayrılması,

2 bıçak yarasının ... tehlikeye neden olması, yaraların nitelikleri göz önüne alındığında, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul düzeyin bir miktar üzerinde ceza ile cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde nitelikli kasten yaralama suçundan cezalandırılması,

tekerrüre esas alınan Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2007 tarihli ve 2007/147 Esas, 2007/189 Karar sayılı nitelikli yağma suçundan 8 yıl hapis cezasına mahkûmiyete dair ilâmındaki 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına konu olan Karapınar (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 02.04.2007 tarihli ve 2006/347 Esas,

2007/116 Karar sayılı ilâmında yer alan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek söz konusu suça ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda sanığın adlî sicil kaydında ikinci kez mükerrirliğe esas Akşehir

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarihli 2014/77 Esas, 2014/516 Karar sayılı infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyetine dair ilâmın (anılan ilâmda 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması nedeniyle) tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/42 Esas, 2024/313 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına ancak sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak neticeten 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, üst hadden ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin ve takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık hakkında uygulanmamasına karar verildiği, uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı korunurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin yazılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ile 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/42 Esas, 2024/313 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan "kazanılmış hak teşkil ettiğinden" ibaresinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi,

aynı bentte yer alan "ALTI (6) YIL ONSEKİZ (18) AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkartılarak yerine " cezasının 6 yıl 18 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi