Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/1269 E. , 2025/8055 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1542 E., 2024/1362 K. HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakeme
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/1269 E. , 2025/8055 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1542 E., 2024/1362 K. HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2024 tarihli ve 2024/4 Esas, 2024/168 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 11.09.2024 tarihli ve 2024/1542 Esas, 2024/1362 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun ayrıca kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine, tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ceza verilmesi gerektiğine, teşebbüsün derecesine ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, meşru savunma ya da sınırın aşılması ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşebbüsün derecesine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suça sürüklenen çocuğun hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, yaraların niteliği ve kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde, eyleme uyan suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre ceza yaptırımının belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun suça sürüklenen çocuk aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, meşru savunma ya da sınırın aşılması ile haksız tahrik hükümlerinin yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle suça sürüklenen çocuk lehine uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı, anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 11.09.2024 tarihli ve 2024/1542 Esas, 2024/1362 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.