Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1477 K.2025/7421

Sivas Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'nün, izin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-l maddesi uyarınca 1 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 23.01.2024 tarihli ve 2024/11 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine dair Sivas İnfaz Hâkimliğinin 09.02.2024 tarihli ve 2024/708 Esas, 2024/761 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli ve 2024/213 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.01.2025 tarihli ve 94660652-105-58-25355-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2025 tarihli ve 2025/15002 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2025 tarihli ve 2025/15002 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Suç tarihinde Sivas Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan ve 17/01/2024 tarihine 16 saatlik nakil iznine ayrılan hükümlünün, izin dönüşü Açık Ceza İnfaz Kurumuna 1 saat 4 dakikalık bir gecikme ile giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine başlatılan soruşturma sonunda, Sivas Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 23/01/2024 tarihli ve 2024/11 sayılı kararı ile 1 gün süre ile hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün savunmasında ceza infaz kurumuna teslim olacağı gün yolda gizli buzlanma ve sis olduğu,

bu nedenle gecikmenin yaşandığını belirtmesi karşısında teslim tarihi itibari ile Sivas ilinde hükümlünün belirttiği şekilde buzlanmanın ve sisin olabileceği, kaldı ki Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28/11/2016 tarihli ve 2016/4396 esas, 2016/4072 sayılı ilâmında da ''Suç tarihinde açık ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan ..., 01/02/2016 tarihinde başlayan 5 günlük izin süresinin bittiği günün teslim olma saatinden 1 saat 45 dakikalık bir gecikme ile cezaevine giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine hücreye koyma cezası ile cezalandırılarak kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmiş ise de;

hükümlünün İzmir ilini bilmemesi nedeniyle seyahatinde aksiliklerle karşılaştığı yönündeki beyanlarına itibar edilerek 1 saat 45 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi gerektiği'' şeklinde belirtilerek benzer bir gecikmenin makul bir süre olarak kabul edildiğinin anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlünün, izin süresinin bittiği günün teslim olma saatinden 1 saat 4 dakikalık bir gecikme ile cezaevine giriş yapması nedeniyle cezaevi görevlilerince tutulan tutanak üzerine hakkında disiplin soruşturması başlatıldığı ve yapılan disiplin soruşturması sonunda Disiplin Kurulu Başkanlığı tarafından hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükümlünün hava şartlarının kötü olması, yoldaki buzlanma ve sis nedeniyle vaktinde teslim olamadığına ilişkin beyanına itibar edilerek,

1 saat 4 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi gerektiği gibi hükümlünün gecikeceğini anlayınca ceza infaz kurumunu, polisi ve 112 acil servisi aradığını ileri sürüp, aramaya ilişkin kayıtlar sunması karşısında savunmasının doğruluğu araştırılmaksızın şikayetinin reddine karar verildiği anlaşılmakla, verilen bu karara karşı yaptığı itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.03.2024 tarihli ve 2024/213 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,