Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/1588 K.2025/9190

Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2020/97 Esas, 2022/14 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara ilişkin temyiz incelemesinin aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2024/4209 Esas sayılı dosyası ile eş zamanlı olarak birlikte yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1, 286/2-d maddeleri ve 12.03.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi gereğince temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2020/97 Esas, 2022/14 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2024/1107 Esas, 2024/2903 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; a.

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, b.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair somut, şüpheden uzak delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, yaralama kastı bulunmadığına, meşru savunmaya, silah nedeniyle sanığın cezasında artırım yapılmasının hatalı olduğuna, haksız tahrike ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Kararın ve tebliğ evrakının gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi yönünde ihtar içermediği gibi sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde hukuki sebep bildirdiği anlaşıldığından, Tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, karara esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak halinde silahtan sayılan sopalarla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

meşru savunma hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... hakkındaki hükümde düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Hükümden sonra 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 14.maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde yer alan "...durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." ibaresi "...durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklinde değiştirilmiş olup sanık lehine yapılan bu değişikliğin gözetilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında sanık ... hakkında yazılı şekilde ikinci kez mükerrir olması sebebiyle koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A.Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2024/1107 Esas, 2024/2903 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B.Sanık ...

Hakkında verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi koşullu salıverilme hükümleri yönünden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 16.10.2024 tarihli ve 2024/1107 Esas, 2024/2903 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan, "... sanık hakkında bu suçtan dolayı almış olduğu bu cezanın infazında koşullu salıverme hükümlerinin TCK'nın 58...

Sayılı Kanunun 108/3. maddesi gereğince uygulanmasına yer olmadığına," ibaresinin çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi