Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2079 K.2025/5974

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarihli ve 2016/117 Esas, 2018/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/1409 Esas, 2018/1586 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 22.10.2019 tarihli ve 2019/2661 Esas, 2019/4532 Karar sayılı ilâmı ile "suç niteliği" yönünden verilen bozma ilamı üzerine Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.12.2020 tarihli ve 2019/432 Esas, 2020/268 Karar sayılı kararı ile kurulan hükmün temyiz edilmesi sonrası Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.09.2021 tarihli ve 2021/7064 Esas, 2021/12484 Karar sayılı ilâmı ile "suç niteliği ve vekalet ücreti" yönlerinden verilen bozma ilamı üzerine Bakırköy

13. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2022 tarihli ve 2021/477 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verilmesi üzerine, Dairemizin bozma ilamında isabetsizlik görülmemesi nedeniyle dava dosyası Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2023 tarihli ve 2022/1-512 Esas, 2023/598 Karar sayılı ilamı ile direnme kararının kaldırılmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bakırköy

13. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2024 tarihli ve 2024/440 Esas, 2024/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında tasarlayarak öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, ilişkindir.

2. Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında tasarlayarak öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle suç niteliğine, cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine, ilişkindir. 3. Sanığın temyiz sebepleri özetle; haksız tahrikin varlığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, somut olayda tasarlayarak öldürme suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ya da davranışın bulunmadığı, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy

13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/440 Esas, 2024/357 Karar sayılı kararında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili, katılan ... vekili ile sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy 13.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi