Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2163 K.2025/5119

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece sanık ... hakkında verilen beraat kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstinaf bozması üzerine verilen Kayseri

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2021 tarihli ve 2020/307 Esas, 2021/84 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi gereği neticeten 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, b.Sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği sanığın beraatine karar verilmiştir.

2.Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/930 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine,

b.Sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; olaya katılmadığına, iştirak iradesi bulunmadığına, mahkumiyet kararının hatalı olduğuna, tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, 2.Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; mahkumiyet kararının eksik inceleme ile alındığına, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve diğer tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği,

ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği gerekçesi ile uygulanan haksız tahrik hükümlerinde belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, yasal ve yerinde gerekçe gösterilmek suretiyle lehe hükümlerin mahkemesince değerlendirildiği ve uygulanmadığı anlaşıldığından, sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... hakkında verilen hükümdeki düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükmün incelenmesinde.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının kazanılmış hak teşkil eden ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak teşkil eden hapis cezanın netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

1.Sanık ...'nın temyiz istemi yönünden. 02.02.2022 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmün usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, yapılan tebligatta "5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi halde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarının bulunduğu, sanık tarafından gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı, süre tutum dilekçesinde de 5271 sayılı Kanun'un 294/2. maddesi gereğince hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirilmediği anlaşıldığından; sanığın temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanığın ... müdafiinin temyiz istemi yönünden. Sanık ... hakkında Kayseri

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2021 tarihli ve 2020/307 Esas, 2021/84 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün lehe ya da aleyhe istinaf edilmediği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, bu nedenle temyiz incelemesine konu edilecek hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz istemi yönünden dava dosyasının Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 3.Sanık ... hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik sanığın temyiz istemi yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/930 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 4.Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan "kazanılmış hakta hatalı uygulama" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/930 Esas, 2022/243 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hak uygulanmasına ilişkin paragraftaki mahsus yerinden "...ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılıp yerine "...üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi gereği Kayseri