Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2165 K.2025/4864

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2014/102 Esas, 2016/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan inceleme sonucu Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarihli ve 2021/4714 Esas, 2021/13970 Karar sayılı kararı ile "sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan açılmış dava bulunmadığı halde bu eylemden mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2023 tarihli ve 2022/401 Esas, 2023/437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/1-c, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; zamanaşımının dolduğuna, suça katılmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, cezada gereken indirimlerin yapılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği gerekçesi ile uygulanan haksız tahrik hükümlerinde belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, zamanaşımının dolmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR