Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2380 K.2025/5609

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine verilen Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2024 tarihli ve 2023/428 Esas, 2024/52 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 15.10.2024 tarihli ve 2024/3045 Esas, 2024/6579 Karar sayılı kararı ile, "maktulün beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığı yönünden eksik inceleme" nedeniyle bozulmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Muş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2025 tarihli ve 2024/485 Esas, 2025/53 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın öldürme kastı olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e kapsamında değerlendirilmesinin hatalı olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, üst hadden haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, kullanılan aletin elverişliliği hususları ve maktulün polio sekeline bağlı olarak beden bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğuna dair rapor birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının nitelikli kasten öldürme olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2025 tarihli ve 2024/485 Esas, 2025/53 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Muş