Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/2507 K.2025/5356

Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanığın kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması yerine nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs etmek suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı olduğundan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan ... ile sanığın evli oldukları, sanık hakkında uzaklaştırma kararı bulunduğu, sanıkta olay öncesi katılan ...'ye yönelik husumetin oluştuğu, buna yönelik olaydan 7 gün önce kafasını kopartacağını söylediği, olay günü öldürmeye elverişli bıçakla katılana saldırdığı, katılanın boğazını sıkıp yere yatırdığı ve boynuna bıçak dayayıp katılana senin boğazını kesmezsem ana... si..." dediği, evde bulunan müşterek çocukları ...'nin koruma amaçlı evde bulunan biber gazını sanığın yüzüne sıktığı, biber gazının etkisiyle sanığın eylemini tamamlayamadığı,

gözlerini açamaması sebebiyle katılanı saçlarından sürükleyerek balkona götürdüğü ve balkondan atmak istediği, hem biber gazı tesirinden net görememesi hem de ...'nin diğer balkona çıkıp yardım edin diye bağırması nedeniyle eylemini tamamlayamadığı, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının oy çokluğuyla yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2023/9635 Esas, 2025/1639 Karar sayılı düzeltilerek onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde karar verildi. KARŞIOY İstanbul Anadolu

2. Ağır Ceza Mahkemesince sanık hakkında nitelikli öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bu hükmün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemiz çoğunluk kararıyla hükmün onanmasına karar verildiği görülmüş ise de sanığa atılı suçun kasten öldürmeye teşebbüs suçunu değil kasten yaralama suçunu oluşturduğu kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki; oluşa, alınan beyanlara ve maddi delillere göre sanık ile eşi ... arasında bir süredir sürtüşme bulunduğu, bu sebeple sanığın eşi olan ...'yi tehdit ettiği, olay günü sanık, eşi ... ve çocukları aynı dairede kalmadıkları halde sanığın kapı önüne geldiği, kapı bir başka sebeple açıldığında içeriye girdiği, derhal eşi ...'yi yere yatırdığı, bıçak çıkardığı, bu esnada ...'yi öldüreceğine dair sözler de söylediği, ancak bu bıçağı hiç kullanmadığı, bu arada tarafların ortak çocuğu olan ...’nin babasının yüzüne biber gazı sıktığı, bu gaz sebebiyle sanığın afalladığı, ancak eşi ...'yi bırakmadığı,

elinde bıçakla birlikte dairenin balkonuna çıktıkları, burada da sanığın bıçağı kullanmadığı, ortak çocuk ...’nin balkona çıkıp bağırmasının da etkisiyle sanığın eylemine kendiliğinden son verdiği, eylem boyunca sanığın eşi ...'ye bıçakla vurmadığı, ...'nin Adli Tıp Kurumu raporuna göre boyunda sıyrık ve abrasyon, elde ekimoz oluşacak şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilir mahiyette yaralandığı, çoğunluk tarafından eylem kasten öldürmeye teşebbüs ve eylemin gerçekleştirilmesini engelleyen hal var şeklinde kabul edilmiş ise de sanığın istemesi halinde bıçağı kullanabilecek zaman ve imkanı bulunduğu,

biber gazının sanığın etki alanını azaltmadığı, biber gazı sıkılmasına rağmen eşi ...'yi balkona götürdüğü, bu halde tanık ...’nin faaliyetlerinin sanığı engellemediği, sanığın kendiliğinden eylemine son verdiği ve o aşamaya kadar ki eylemlerin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumdan, Ceza Genel Kuruluna Tevdii kararına katılmıyorum.