Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/2561 E. , 2025/6574 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/770 E., 2024/727 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık müdafiinin temyiz iste
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/2561 E. , 2025/6574 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/770 E., 2024/727 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; Sanık müdafii kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 29.09.2025 tarihli dilekçede temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği tespit edilmiştir. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yönünden; Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin sanığın mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2021/276 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlere yönelik lehe ve aleyhe istinaf başvurularının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/788 Esas, 2023/695 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, lehe ve aleyhe temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.09.2024 tarihli ve 2024/4335 Esas, 2024/5460 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın mağdur ...'e yönelik eylemi yönünden hayati organlarının bulunduğu bölgeyi hedef alarak ateş ettiğine dair delil bulunmaması, mağdura yönelik tek atış gerçekleştirmiş olması, mağdurun sol bacağında meydana gelen yumuşak doku seyirli yaralanmasının hayati tehlikeye neden olmaması, sanığın olayda kullandığı silahı teslimi sırasında düzenlenen kolluk tutanaklarına göre şarjöre basılı halde 6 adet mermi bulunduğunun tespiti karşısında ciddi bir engel olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi dikkate alındığında "kasten yaralama" suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması, sanığın, mağdur ve katılana yönelik eylemleri nedeniyle kurulan her iki hüküm yönünden; mağdur ... ve sanık her ne kadar suç tarihinde ayrı yaşamakta iseler de aralarında resmi bir evlilik bağı bulunması nedeniyle mağdurun sanığa karşı sadakat yükümlülüğünün sürdüğü, kabule göre sanığın eşi mağdur ...'in ikametine gece geç saatte gittiğinde Seher'in arkadaşı olan katılan ...'u evde görerek kapıldığı öfkenin etkisi ile atılı suçu işlediği, hayatın olağan akışına aykırı şekilde mutad olmayan bir saatte mağdur ve katılanı aynı ikamette gören sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla cezalar tayini nedenleriyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2024 tarihli ve 2024/770 Esas, 2024/727 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-a-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın mağdur ...'e yönelik eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna, mağdura karşı eyleminden haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR 1. Sanık Hakkında Katılan ...'u Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm İle Mağdur ...'i Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık müdafii kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 29.09.2025 tarihli dilekçede temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1 ve 298/1. maddeleri gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE, 2. Sanık HakkındaMağdur ...'i Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Aile Ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2024 tarihli ve 2024/770 Esas, 2024/727 Karar sayılı kararında katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2025 tarihinde karar verildi.