Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2740 K.2025/7055)

Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2016/810 Esas, 2023/939 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralamaya azmettirme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2024/4252 Esas, 2025/832 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle.

Bölge Adliye Mahkemesince diğer sanık ... hakkında kurulan hükmün sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunun yasal unsurlarını oluşturup oluşturmadığının tartışılmasının ve delillerin değerlendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesinin görevine girdiğinden yerel mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verildiğine, bozma kararındaki gerekçeye göre,

sanık ...'ın katılana yönelik kasten yaralama suçuna azmettirme suçundan verilen beraat kararı için de bozma kararı verilmesi gerektiğine zira her iki sanığa atılı yaralama eyleminin aynı olduğuna aksi taktirde görevsiz mahkemenin vermiş olduğu beraat kararının hukuk zemininde onanmış olacağına ayrıca her iki sanık arasında suça yönelik irtibat olup olmadığının tespiti için olaydan önceki ve olay sonrası her iki sanığın telefon trafiğine ve baz bilgilerine ilişkin iletişim kayıtlarının ilgili kurumdan temin edilip analiz edilmesi gerekirken bu husustaki kayıtlar istenmeden eksik araştırma sonucu karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü temyiz dışı sanık ...'nın, tarlasında çalışmakta olan katılanın yanına giderek tüfekle ateş etmek suretiyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, katılanın bu olayı sanık ...'ın azmettirmesi ile sanık ...'nın gerçekleştirdiğini iddia ettiği, sanık ...'in kendisini olaydan hemen sonra arayarak öldürmekle tehdit ettiğini belirttiği, sanık ...'in bir gün önce de aynı silah ile kardeşini yaraladığını, bu tüfeğin sanık ... adına ruhsatlı olduğunu, arazide çalışırken kendisini yaralaması için sanık ...'yı, sanık ...'ın gönderdiğini belirttiği, alınan HTS kayıtları incelendiğinde sanık ...'in,

katılanı 26.11.2016 tarihinde 11:24 sıralarında arayarak 251 saniye konuştukları, 12.30 sıralarında tekrardan arayarak 33 saniye konuştuklarının HTS kayıtları ile tespit edildiği, katılanın beyanında geçtiği şekilde, daha önceki olayda kullanılan av tüfeğinin bu olayda da kullanılıp kullanılmadığının araştırıldığı ve gelen kriminal uzmanlık raporuna göre her iki olayında aynı tüfek ile gerçekleştirildiğinin rapor edildiği, sanık ...'in her iki olayın içerisinde de yer aldığının değerlendirilmesi üzerine sanık ... hakkında sanık ...'yı olay yerine göndererek, katılanı silahla yaralaması konusunda azmettirmekten dava açıldığı olayda.

Bölge Adliye Mahkemesince sanık ...'nın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunun yasal unsurlarını oluşturup oluşturmadığının tartışılmasının ve delillerin değerlendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesinin görevine girdiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesinin kasten yaralama suçundan vermiş hükmü bozduğu anlaşılmakla.

Her iki sanığa isnat edilen suçlar arasında bağlantı olduğu, bozma kararındaki gerekçeye göre, sanık ...'in katılana yönelik kasten yaralama suçuna azmettirme suçundan verilen beraat kararı için de bağlantı nedeniyle bozma kararı verilmesi gerektiğinin ve sanıklar hakknda birlikte yargılama yapılmasında zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.02.2025 tarihli ve 2024/4252 Esas, 2025/832 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep