Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/2764 E. , 2025/5614 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/414 E., 2025/75 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan r
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/2764 E. , 2025/5614 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/414 E., 2025/75 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/3095 Esas, 2018/2936 Karar sayılı kararının katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/1738 Esas, 2022/8914 Karar sayılı kararı ile özetle "Sanığın suçu işlediği sırada ve halen akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda, sevk edildiği Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinde müşahadeye tabi tutulduktan sonra karar vermeye yetkili 4. İhtisas Kurulundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32. maddesi yönünden rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise Adli Tıp Üst Kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz raporun hükme esas alınması suretiyle eksik incelemeyle karar verilmesi, kabul ve uygulamaya göre de 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 57/1. maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği halde, aynı Kanun’un 57/2. maddesi gereği “yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirtilmesi üzerine infaz hâkimi kararıyla serbest bırakılmasına” karar verilmemesi ve sanık hakkında uygulama maddesi olarak 5271 sayılı 5271 sayılı Kanun'un 223/3-a maddesinin maddesinin hükümde gösterilmemesi," nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2025 tarihli ve 2022/414 Esas, 2025/75 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 32/1, 57 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/3.a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; kararın hukuk ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanığın raporunun Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından alınması gerektiğinden bahisle eksik incelemeye, hiçbir indirim yapılmaması gerektiğine ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğundan hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi ile güvenlik tedbirlerine hükmedilmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2025 tarihli ve 2022/414 Esas, 2025/75 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde karar verildi.