Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2866 K.2025/6108)

Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafinin süresinden sonraki duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 24.10.2024 tarihli ve 2024/5 55... /6978 Karar sayılı bozma ilamı üzerine verdiği, 20.02.2025 tarihli ve 2024/551 Esas, 2025/71 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87/4, 62, 53. maddeleri uyarınca 10... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama süresindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığına, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının isabetli olarak belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik işlediği Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2017 tarihli ve 2016/982 Esas, 2017/29 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; “bozmanın sirayetinin, hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz isteği reddedilenlerin, temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini gidermek amacıyla 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 3 25... sayılı CMK'nin 306. maddelerinde düzenlendiği, bu suretle temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz etmeyenlerin de yararlandırıldığı, ancak bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmadığı,

anılan maddeler uyarınca sanığın bozma kararının sonucundan yararlandırıldığı ve lehe bozmadan yararlanan sanığın, bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığı” gözetilerek. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2013/34 Esas, 2023/390 Karar sayılı kararına yönelik temyiz isteminden feragat eden, ancak diğer sanık ... hakkındaki Yargıtay

1. Ceza Dairesi'nin 24.10.2024 tarihli ve 2024/555 Esas, 2024/6978 Karar sayılı bozma ilamından 1412 sayılı Kanun'un 325. maddesi uyarınca yararlandırılan sanık ... hakkında, mahkemenin bozma ilamına uyarak verdiği hükmü sanığın temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik işlediği Kasten Yaralama Sonucu Ölüme Neden Olma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy