Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/3062 E. , 2026/1825 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3198 E., 2024/3036 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünd
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/3062 E. , 2026/1825 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3198 E., 2024/3036 K. SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; sanık müdafii tarafından temyiz istemi kanunî süresi içinde yapıldıktan sonra, sanığın 05.02.2026 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2023/274 Esas, 2024/526 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-f, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 27.12.2024 tarihli ve 2024/3198 Esas, 2024/3036 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, haksız tahrik indirimi yapılmasının hatalı olduğu’na ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği ve katılanın kadın olması karşısında eyleme uyan suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak doğru biçimde belirlendiği, ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın cezaevi aracılığıyla gönderdiği 05.02.2026 tarihli dilekçesi ile; temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 27.12.2024 tarihli ve 2024/3198 Esas, 2024/3036 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2026 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Sanık, kadın olan katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüsten (TCK 82/1-f, 35/2, 29/1, 62) 10 yıl almış; sanık müdafii temyizden vazgeçmiş, katılan vekili haksız tahrik indiriminin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.
Hukuki İlke: İlk haksız eylemin kimden geldiği kesin belirlenemiyorsa, Ceza Genel Kurulunun 2002/4-238 sayılı kararı doğrultusunda sanık lehine TCK 29 haksız tahrik asgari düzeyde uygulanabilir; süresinde yapılan temyizden sonra sanığın vazgeçmesi hâlinde dosya incelenmeksizin iade edilir.
Uygulama Sonucu: katılan yönünden onama; sanık yönünden temyizden vazgeçme nedeniyle incelenmeksizin iade
Dava Strateji Notu: İlk haksızlığın kaynağı ispatlanamıyorsa sanık lehine asgari tahrik indirimi korunur ve katılan bunu bozduramaz; müdafi temyizden vazgeçmenin sonuçları müvekkille değerlendirilmelidir.