Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3306 K.2025/6740)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/1148 Esas, 2023/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 31.10.2024 tarihli ve 2023/5626 Esas, 2024/7152 Karar sayılı kararı ile suç vasfı yönünden bozulmasına, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. ...

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2025 tarihli ve 2025/42 Esas, 2025/53 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53... . maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca cezasının 4 yıl 19... gün hapis cezası olarak belirlenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme ya da yaralama kastı ile hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına, kabul ve delil değerlendirmesinde hata yapıldığına, haksız tahrikin derecesine, sanık lehine takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın beraatine karar verilmesi aksi kabul halinde lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılmasına ilişkin hükümlerin uygulanma koşullarının oluşmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

suçta kullanılan tabancanın öldürmeye elverişliliği, atış sayısı ve hedef alınan bölgeler, mağdurdaki yaralanmanın nitelik ve ağırlığı, engel halin varlığı ve sanığın eylem sonrası sergilediği tutum ve davranışlar nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, sanık lehine uygulanabilecek başkaca hükmün bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca “cezasının 4 yıl 19... gün hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “sanığın sonuç cezasının 4 yıl 19... gün hapis cezası olarak belirlenmesine” karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ...

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2025 tarihli ve 2025/42 Esas, 2025/53 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesinin uygulandığı fıkradan “sanığın sonuç cezasının 4 yıl 19... gün hapis cezası olarak belirlenmesine” ibaresi çıkartılarak yerine “cezasının 4 yıl 19... gün hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,