İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2025/3385 Karar: 2025/7365 Tarih: 2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3385 K.2025/7365)

1. Ceza Dairesi 2025/3385 E. , 2025/7365 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/443 E., 2025/117 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2025/3385 E. , 2025/7365 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/443 E., 2025/117 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/3385 E. , 2025/7365 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/443 E., 2025/117 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2015 tarihli ve 2013/634 Esas, 2015/650 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesi'nin 22.05.2019 tarihli ve 2019/2802 Esas, 2019/11211 Karar sayılı kararı ile özetle mağdurdaki her bir yaranın niteliği ve yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak, sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi için Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilebileceği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması, kabule göre de; temel cezaya hükmedilirken, orantılılık ilkesi gereğince, hakkaniyete uygun ve sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine verilen Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2024/443 Esas, 2025/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya veya meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrik ve diğer lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanık ile inceleme dışı mağdur ... arasında önceye dayanan bir husumet bulunması nedeniyle sanık ...'ın tanıklar ...ve .......... ile birlikte mağdur ...'ın evinin önüne geldikleri, aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, devamında sanığın yanında getirdiği av tüfeği ile mağdur ... ile inceleme dışı mağdurlar ... ve...'ı hedef almak suretiyle dört el ateş ettiği, mağdur ...'nın göğüs ve batın bölgelerine isabet eden saçma tanelerinin göğüs duvarına nafiz olarak hemopnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, ceza miktarı nazara alındığında başkaca lehe hükümlerin uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanığın öldürmeye elverişli av tüfeği ile mağdurun hayati öneme haiz göğüs ve batın bölgelerini hedef almak suretiyle dört el ateş ederek yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı olayda, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan makul bir ceza ile cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 4.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının kazanılmış hak teşkil eden ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama yeri bulunmayan 307/5. maddesinin gösterilmesi ve kazanılmış hak teşkil eden hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklandığı üzere sanık müdafiinin temyiz isteği suç vasfında yanılgıya düşülmesi ve kazanılmış hakta hatalı uygulama nedenleriyle yerinde görüldüğünden Elbistan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2024/443 Esas, 2025/117 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.

Özgün Analiz

Olay Özeti: Sanık, önceye dayalı husumetli olduğu mağdurun evi önünde çıkan kavgada yanında getirdiği av tüfeğiyle mağduru ve diğer mağdurları hedef alarak dört el ateş etmiş; bir mağdur göğüs ve batına isabetle hemopnömotoraks ve hayati tehlike düzeyinde yaralanmıştır. Mahkeme eylemi neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama saymıştır.

Hukuki İlke: Öldürmeye elverişli av tüfeğiyle mağdurun göğüs-batın gibi hayati bölgelerine hedef alınarak birden çok el ateş edilip yaşamsal tehlike doğması hâlinde, failin kastı öldürmeye yöneliktir ve eylem kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmelidir; aleyhe temyiz yokluğunda 1412 sK 326/son kazanılmış hak gözetilir.

Uygulama Sonucu: bozma (suç vasfı ve kazanılmış hakta hatalı uygulama nedeniyle)

Dava Strateji Notu: Öldürücü silahla hayati bölgeye çoklu atış, 'yaralama' savunmasını zayıflatır ve öldürme kastını ortaya koyar; kastın belirlenmesinde kullanılan aletin niteliği, atış sayısı ve hedef bölge belirleyicidir. Aleyhe temyiz olmadığında kazanılmış hak sanık lehine korunur.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla