Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3407 K.2025/7468)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/54 Esas, 2016/438 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 27.11.2023 tarihli ve 2020/17348 Esas, 2023/9164 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfının belirlenmesi ve görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Kütahya

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2025 tarihli ve 2024/230 Esas, 2025/39 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanma yeri bulunmadığına, 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma hükmünün uygulanma koşulları bulunmadığı,

ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin belirlenmemesi sebebiyle belirlenen haksız tahrik ve indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelemesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; katılanın batın sol üst bölgesinden ateşli silah mermi çekirdeği isabeti ile hayati tehlike geçirmeyecek ve fakat basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesiyle yapılan uygulama sırasında; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte göz önünde bulundurularak;

sanık hakkında asgari ile makul (orta) sınır arasında bir ceza belirlenmesi gerekirken hiç isabet bulunmayan hallerde uygulanma imkanı bulunan alt sınırdan (9 yıl) hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan "teşebbüsün derecesi" nedeniyle Kütahya