Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3600 K.2025/7047)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2021/152 Esas, 2021/393 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2021/3060 Esas, 2022/2172 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 25.04.2024 tarihli ve 2022/14781 Esas, 2024/2848 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılanın soruşturma aşamasında 15.12.2018 tarihli saat 17:25 de alınan ilk ifadesinde metruk bir binada kaldığını, bu sırada soyadını bilmediği ancak lakabını ...olarak bildiği şahsın yanına geldiğini, birlikte alkol aldıklarını, gecenin ilerleyen saatlerinde şahsın aniden kendisini eliyle darp etmeye başladığını, kafasına, yüzüne, sırtına, vurarak kendisini bayılttığını beyan ettiği, 11.01.2019 tarihli saat 12:05 de alınan ifadesinde kendisini darp eden şahsın lakabının ...olduğunu beyan ettiği,

katılan hakkında...................Araştırma Hastanesince düzenlenen 28.01.2019 tarihli kesin rapora göre subdural hematom ve nazal kemikte multipl fraktür nedeniyle yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (2). derecede etikleyecek nitelikte yaralandığı,

tanık ...........'nin aşamalardaki istikrarlı ifadelerinde ...lakaplı şahsın sanık ... olduğunu beyan ettiği, sanık ise soruşturma aşamasındaki 21.04.2019 tarihli ifadesinde katılanı tanıdığını, katılan ile olay tarihinde görüşmediğini beyan etmesine rağmen sanığın kovuşturma aşamasında yakalama kararı sonucu alınan 30.12.2020 tarihli savunmasında olay tarihinde katılan ile birlikte olduklarını, yine tanık ..........'nin de yanlarında olduğunu, birlikte alkol, tiner gibi maddeler kullandıklarını, geceleyin saat 00:00 sularında tanık .......... ile olay yerinden ayrıldıklarını, .........'nin bıçak çıkararak savurmaya başladığını,

kendisinin bıçağı elinden almaya çalıştığı sırada bıçağın eline geldiğini beyan ettiği, dolayısıyla sanığın ilk etapta olayı inkara yönelik beyanda bulunmasına rağmen sonra olay tarihinde katılan ile birlikte olduklarına yönelik tevilli ikrarda bulunduğu,

katılanın ise soruşturma aşamasında kendisini darp eden kişinin ...lakaplı kişi olduğunu beyan etmesine ve tanık .........'nin ...............'in sanık olduğunu aşamalarda istikrarlı olarak beyan etmesine rağmen katılanın kovuşturma aşamasında kendilerini öğrenci olarak tanıtan 5 kişilik bir grubun para isteyerek kendisini darp ettiklerini beyan ettiği, soruşturma aşamasındaki ifadeleriyle kovuşturma aşamasındaki ifadelerinin tamamen çeliştiği, duruşma zaptında meramını ifade etmekte zorlandığının belirtildiği ve sokakta kalması nedeniyle sanıktan çekindiği için ifadesini değiştirdiği hususları birlikte değerlendirildiğinde,

sanığın katılanı kasten yaraladığı sabit olduğu halde mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Kütahya

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2024 tarihli ve 2024/266 Esas, 2024/616 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-d, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiiin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, katılanın aşamalardaki çelişkili beyanlarına itibar edilemeyeceğine, delillerin yetersiz olduğuna, şüphenin sanık lehine yorumlanarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mahkûmiyet kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Kütahya

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2024 tarihli ve 2024/266 Esas, 2024/616 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kütahya