Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/3739 K.2025/7351

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2013 tarihli ve 2012/401 Esas, 2013/759 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay

18. Ceza Dairesinin 17.10.2018 tarihli ve 2016/9433 Esas, 2018/13164 Karar sayılı kararı ile özetle müştekinin kesin raporunun Adli Tıp Kurumundan aldırılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması, hak yoksunluğunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Büyükçekmece

23. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2024 tarihli ve 2024/118 Esas, 2024/357 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdura yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/3, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 16... gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; iştirak hâlinde işlenen eylemin failleri olarak yargılanan sanıkların aşamalardaki savunmaları da dikkate alındığında, birinin savunulmasının diğer sanık(lar) yönünden savunmada zaafiyet yarattığı, bu itibarla sanıklar arasında hukuksal menfaat uyuşmazlığı bulunduğu saptanmıştır.

Buna göre, sanıkların savunmalarının ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun, İşin reddi zorunluluğu başlıklı 38/1-b maddesinde belirtilen. "Aynı işte menfaati zıt bir tarafa avukatlık etmiş veya mütalaa vermiş olursa," Şeklindeki düzenlemeye ve 5271 sayılı Kanun'un 152/1. maddesinde yer verilen.

"Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafie verilebilir." Hükmüne aykırı davranıldığı belirlenmiştir. 2. Kabule göre.

Mağdur ... hakkında Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 08.07.2011 tarihli raporda, mağdurun yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte ve kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığının bildirilmesi karşısında, sanıkların sadece en ağır sonuç olan yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacakları ve sanıklar hakkında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan sonuç cezaya etkili olacak şekilde uzaklaşılarak 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddelerine göre uygulama yapılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeksizin Büyükçekmekece