Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/3512 K.2025/6934

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2015/1065 Esas, 2016/568 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2021/11692 Esas, 2021/14002 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılan ...'in ölüm nedeni ile yaralama olayı ve sanığın eylemi arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması, illiyet bağı bulunması halinde suç duyurusunda bulunularak yapılacak soruşturma sonucunda dava açıldığı takdirde hukuki ve fiili bağlantı nedeni ile davaların birleştirilmesinden sonra kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

kabul ve uygulamaya göre de temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1- son maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca hüküm kurulması, sanık hakkında kurulan hükümde;

temel cezanın "4 ay" olarak belirlenmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin "5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi" yerine "5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi" olarak hatalı gösterilmesi nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. Kayseri

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2025 tarihli ve 2021/1021 Esas, 2025/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetçiye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği hükmedilen hapis cezasının 3 ay 22 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; haksız tahrik altında suçu işlediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı, hükmedilen ceza miktarı (4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası) itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri