Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/3530 K.2025/6985

Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükümlerin; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yönünden inceleme yapan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenlenme uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2018/386 Esas, 2019/789 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/3, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 24 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezanın (... yönünden ikinci kez) mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2022/261 Esas, 2022/465 Karar sayılı ilâmıyla özetle; adlî rapor yönünden eksik inceleme ile karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin mahallinde yapılmasına karar verilmiştir. 2. Karşıyaka

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2022/364 Esas, 2024/636 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3-e, 87/3, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 19... gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezanın (... yönünden ikinci kez) mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; pişman olduğuna ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurularak birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdirî indirimin Mahkemesinin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanıkların temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanık ... hakkında kurulan hükümdeki düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 7550 sayılı Kanun ile değişik 108/3. maddesinde yer alan.

"İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak ikinci kez mükerrir olan sanık ... hakkında koşullu salıverme hükmünden yararlanmayacağına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Karşıyaka

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2022/364 Esas, 2024/636 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Sanık ...

Hakkındaki Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Karşıyaka

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2022/364 Esas, 2024/636 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "Sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmış olmakla cezanın infazının 5275 SY.nın 108/3.maddesi gereğince koşullu salıverme hükmünden yararlandırılmaksızın yapılmasına,

Sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmış olmakla koşullu salıverme yasağı söz konusu olduğundan, TCK.nin 53/2 maddesi gereğince 53/1 maddenin a-c-d-e bentlerinde sayılan haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," ibaresinin çıkartılmasına, yerine "Sanık ...'ın TCK.nin 53/2 maddesi gereğince 53/1 maddenin a-c-d-e bentlerinde sayılan haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 53/1-c maddeyle ilgili yoksunluğun kendi alt soyu açısından koşullu salıvermeyle birlikte kaldırılmasına," ibarelerinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak,