Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3760 K.2025/6908)

Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu ve meciince de bu konuda bir karar verilmiş olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından inceleme dışı bırakılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçu yönünden verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükmün suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılanın sanık ... hakkındaki hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, "suç vasfı ile sınırlı olarak" temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2024 tarihli ve 2021/1928 Esas, 2024/323 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında, katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca 9 ay 10 hapis cezasının ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 25.11.2024 tarihli ve 2024/1859 Esas, 2024/3639 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafii ve katılanın istinaf başvurularının 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri özetle, sanıkların eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı yapılan incelemede; sanık ...'ın hedef aldığı vücut bölgesi, yaralanmanın niteliği, eylemine kendiliğinden son vermesi dikkate alınarak belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla katılanın suç vasfına yönelen temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılana Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği karar tarihi itibariyle itiraz yoluna tabi olduğu, meciince de bu konuda bir karar verilmiş olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanık ...

Hakkında Katılana Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 25.11.2024 tarihli ve 2024/1859 Esas, 2024/3639 Karar sayılı kararında sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama eyleminde belirlenen suç vasfına ilişkin bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanın vasfa yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece