Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/3959 K.2025/6403

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2020/1278 Esas, 2022/521 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/510 Esas, 2023/1928 Karar sayılı ilâmı ile bozma ilâmının gereğinin yerine getirilmemesi, kabul ve uygulamaya göre de kazanılmış hak uyarınca hatalı uygulama yapılması nedenleriyle bozulmasına, 2. Fethiye

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2024 tarihli ve 2024/150 Esas, 2024/437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a, 87/1-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın kazanılmış hakkı gereği hapis cezasının 1 yıl 3 ay hapis cezası olarak infazına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın gerekçeden yoksun olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, suçun silahla işlendiğinin kabulünün hatalı olduğuna, eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine, ertelenmesine ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle uygulama yapılırken uygulanan kanun ve maddesi hükümde "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi" olarak gösterilmemiş ise de bu husus mahallinde hükme ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından ve silahtan sayılan demir boru ve tornovida ile gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın eylemine uyan suçun şikayete tabi suçlardan olmadığı, mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen adli raporlar arasındaki çelişkinin bozma ilamına uyularak Adli Tıp

2. İhtisas Kurulundan aldırılan rapor ile giderildiği, hükme esas alınan adli raporun yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, sanık hakkında hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının miktarı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. ve devamı maddelerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye