KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2025/3979 E., 2025/7770 K.
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/826 E., 2025/48 K
- Suç
- Kasten yaralamaya teşebbüs
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Yargıtay bozması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2020/40 Esas, 2021/91 Karar sayılı kararı ile katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmünün katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/1134 Esas, 2021/2573 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 2.Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.10.2024 tarihli 2023/421 Esas, 2024/6536 Karar sayılı kararı ile özetle "sanığın eyleminin kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına, dosyanın 5271 sayılı
Karar Detayı
604 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Kanun'un 304/2-a maddesi gereği ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3.Çanakkale
1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2025 tarihli ve 2024/826 Esas, 2025/48 Karar sayılı kararı ile katılana yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 35, 62, 52, 53, 51. maddeleri uyarınca 6180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, hatalı değerlendirme eksik inceleme ve çelişkili beyanlara itibar edilerek karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde "işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir" şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,
sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanığın neticeten 6180 TL adli para cezası ile cezalandırılması karşısında; kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak düzenlenen 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan "netice olarak adli para cezasına mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Çanakkale
1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2025 tarihli ve 2024/826 Esas, 2025/48 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına" dair kısmın çıkartılması suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Çanakkale
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Yargıtay bozması üzerine eylem kasten yaralamaya teşebbüs (TCK 86/2, 35) kabul edilerek adli para cezası verilmiş; ancak hükümde ayrıca TCK 53 hak yoksunluklarına ve para cezasına rağmen erteleme hükümlerine yer verilmiştir.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: Netice olarak adli para cezasına mahkumiyet halinde TCK 53/4 gereği 53/1'deki hak yoksunlukları uygulanamaz; aleyhe temyiz bulunmadığından sanık lehine olan hatalı erteleme uygulaması bozma nedeni yapılmaz.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: düzeltilerek onama
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: Sonuçta adli para cezasına çevrilen hükümlerde TCK 53 hak yoksunluğu uygulanması hatalıdır ve düzeltilir; buna karşın sanık lehine olan hatalar aleyhe temyiz yoksa aynen korunur.