Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4016 K.2025/9161)

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2019/126 Esas, 2020/144 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında.

1. Katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, (sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine)

2. Katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, (sanıklar .... ve ... hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine) karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2020/1813 Esas, 2022/2396 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile yeniden kurulan hükümlerle sanıklar hakkında,

1. Katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, (sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine)

2. Katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, (sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine) karar verilmiştir. C. İzmir Bölge Adliyesi Mahkemesi

1. Ceza Dairesi kararının katılanlar vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.05.2024 tarihli ve 2022/12907 Esas, 2024/3548 Karar sayılı kararı ile özetle "kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçlarından hükümler kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2025 tarihli ve 2024/1909 Esas, 2025/655 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, 1. Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, (sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine)

2. Katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, (sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine) karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suç vasfına, haksız tahrike, fazla ceza tayinine, lehe hükümlere, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, eksik inceleme ile hükümler kurulduğuna, suçun işlenmediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrike, 3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle, suç vasfına, haksız tahrike, fazla ceza tayinine, lehe hükümlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Toplu atış mesafesi içerisinden av tüfeği ile ateş edilmesi neticesinde katılan ...'ın sol femur bölgesinden yaralandığı, yaralanmanın, basit tıbbi müdahale giderilemeyecek nitelikte ve organ işlev yitirilmesine neden olduğu, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6) derecede olduğu olayda.

Katılan ...'taki yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanıklar hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında makul hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken makul (orta) hadden ceza tayin edilmesi suretiyle eksik cezalar tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de aleyhe temyiz istemi bulunmaması karşısında söz konusu hukuka aykırılık bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı,

hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılanlardan sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği,

hükmolunan hapis cezasının miktarı itibarıyla yasal koşulları oluşmadığından seçenek yaptırımlara çevirme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, sanıklar müdafiileri ve sanık ...'ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 25.02.2025 tarihli ve 2024/1909 Esas, 2025/655 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir

10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Olay nedeniyle katılan ...'ın, sol superolateral bölgeden girip, asetabulum posterior duvarına penetre eden ve sol femur intertrokanterik açık kırığına neden olduğu toplu av tüfeği giriş yarasının, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde nitelikte olup, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6) derece olduğu, katılan ...'ın ise bacak bölgesinden giren ve femoral arter damarına komşuluk eden yine toplu av tüfeği giriş yarasının basit tıbbi müdahale giderilemeyecek nitelikte olduğu olayda.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış uygulamalarında yakın mesafeden bacak bölgesine yapılan toplu av tüfeği atışlarında sanıkların kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair içtihatlar gözetilerek, somut olayda suçta öldürmeye elverişli silahlardan av tüfeğinin kullanılması,

atış mesafesinin yakın oluşu, katılanlardaki yaraların niteliği ve yerleri birlikte değerlendirildiğinde, ayrıca kastın bölünmezliği ilkesi de dikkate alındığında sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2 maddesi uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçu yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçundan hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de.

5237 sayılı TCK’nın 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

İlk derece mahkemesince isabetle belirtilen ve Bölge Adliye mahkemesince de benimsendiği üzere; sanıklarla müştekilerin birbiriyle akraba olup, 22/06/2018 tarihinde Nazilli'deki düğünde müştekilerin yeğeni olan ... isimli şahısla sanıklar ... ve ... arasında tartışma-kavga çıkmış olması nedeniyle aileler arasında husumet oluşmuş ise de; bu husumetin öldürmeyi isteyecek bir boyutta olmaması,

sanıkların olay günü av tüfeğinin yanında sopa kullanmış olmaları, başlangıçta müştekilere sopa ile vurmaları, tartışma-itişme çıkınca sanık ...'ın müştekilerin hayati önemi haiz olmayan kalça ve bacak kısımlarını hedef alarak ateş etmiş olması hususları dikkate alındığında sanıkların öldürme kastı ile değil de yaralama kastıyla hareket ettikleri, sanıkların dış dünyaya yansıyan davranışlarına göre suçu işlerken sahip oldukları kasta bakılmaksızın sadece fiilin öldürmeye elverişli olduğu ve verdiği zarar nazara alınarak ve bundan fiili bir karine oluşturularak,

yaralama kastıyla hareket ettiği hususunda şüphe bulunmayan sanığın fiilinin, adam öldürme olarak nitelendirilmesinin maddi gerçeğe ve hukuka aykırı olduğu kanaatiyle eylemlerin kasten öldürmeye teşebbüs değil, kasten yaralama niteliğinde olduğu görüşündeyiz.