Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/4212 K.2025/7766

Onama 1.Sanık hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte olup, temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında ...'e yönelik kasten yaralama ve kamu görevlisine hakaret suçlarından verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hükmün açıklanması suretiyle verilen Çorum

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2016/29 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-c, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b.Sanık hakkında iki mağdura yönelik kamu görevlisine hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/3-a, 43, 62. maddeleri uyarınca 7600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Hükümlerin sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26.10.2023 tarihli ve 2021/16578 Esas, 2023/23239 Karar sayılı kararı ile özetle "hükümlerin gerekçesiz olduğundan bahisle" bozulmasına karar verilmiştir. 3.Çorum

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2024 tarihli ve 2024/102 Esas, 2024/856 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-c, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b.Sanık hakkında iki mağdura yönelik kamu görevlisine hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/3-a, 43, 62. maddeleri uyarınca 7600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; mahkumiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, meşru savunma ya da haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE 1.Sanık hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçu yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, mağdurdan kaynaklanan haksız söz ya da eylem bulunmadığından haksız tahrik uygulanma koşulları bulunmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçu suçu yönünden.

Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/3-a maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşım süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.03.2016 tarihli hükmün açıklanması suretiyle verilen mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

1.Sanık hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçu yönünden.

Hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçu yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2024/102 Esas, 2024/856 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 3.Sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçu yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Çorum