Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4295 K.2025/7860)

Diyarbakır

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2024 tarihli ve 2024/22 Esas, 2024/392 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesi delaletiyle 81/1, 29, 62... . maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakları gözetilerek neticeden 3 yıl 10... gün hapis cezasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 30.01.2025 tarihli ve 2025/335 Esas, 2025/447 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusu üzerine.

"Sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 37/1 maddesi yollamasıyla TCK'nın 81/1 maddesi gereğince temel ceza olarak ayrı ayrı müebbet hapis cezası belirlendikten sonra TCK'nın 35/2 maddesi gereğince mağdurda meydana gelen yaralamanın niteliği dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında takdire göre ayrı ayrı 13 yıl süreli hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, uygulamaya göre doğrudan TCK'nın 37/1 maddesi yollamasıyla TCK'nın 81/1 maddesi gereğince ayrı ayrı 13 yıl hapis cezasına hükmedilmiş ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından eleştirilmekle yetinilmiştir." şeklinde eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a,

303/1-h maddeleri uyarınca hükmün kazanılmış hak uygulamasına ilişkin 5. paragrafındaki "3 yıl 10... gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "3 yıl 10... gün hapis cezası olarak infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıkların eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, suç vasfının hatalı belirlendiğine, 2. Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanıkların eyleminin kasten yaralama olarak kabul edilmesi gerektiğine, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Dosya içeriğinden hükme esas alınan adli raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamede yer alan bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanıkların suçta kullandıkları aletin elverişliliği, hedef aldıkları vücut bölgesi, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği birlikte değerlendirildiğinde eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek sanıkların eylemleriyle orantılı şekilde belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması sırasında 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 81/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası belirlendikten sonra aynı Kanun'un 35/2. maddesi gereğince ayrı ayrı 13 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 81/1. maddesi gereğince doğrudan 13'er yıl hapis cezasına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 30.01.2025 tarihli ve 2025/335 Esas, 2025/447 Karar sayılı kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci paragrafının çıkartılarak yerine.

“Sanıklar ... ve ...'in üzerine atılı "Kasten Öldürmeye Teşebbüs" suçunu işledikleri tüm dosya kapsamı itibariyle sabit görülmekle, sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 81/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına, Sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, yaralanmanın niteliğine göre sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi gereğince ayrı ayrı 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına," şeklindeki paragrafların eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,