İçeriğe geç
AC
1. Ceza Dairesi Esas: 2025/4413 Karar: 2025/7318 Tarih: 2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4413 K.2025/7318)

1. Ceza Dairesi 2025/4413 E. , 2025/7318 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/299 E., 2024/369 K. SUÇ : Taksirle bir insanın ölümüne neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen

Karar Özeti

1. Ceza Dairesi 2025/4413 E. , 2025/7318 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/299 E., 2024/369 K. SUÇ : Taksirle bir insanın ölümüne neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen

Karar Detayı

1. Ceza Dairesi 2025/4413 E. , 2025/7318 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/299 E., 2024/369 K. SUÇ : Taksirle bir insanın ölümüne neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2019 tarihli ve 2018/65 Esas, 2019/335 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında ihmali davranışla kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/1422 Esas, 2021/3413 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.07.2024 tarihli ve 2023/155 Esas, 2024/5167 Karar sayılı ilâmı ile özetle; Dosya içeriğine göre; Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 30.07.2018 tarihli raporunda müteveffanın ölüm nedeni ve illiyet bağı yönünden yaptığı değerlendirmede "Kişinin ölümünün genel vücut travmasına bağlı çok sayıda kot kırığı, büyük kemik kırıkları, iç organ yaralanmaları (akciğer, dalak ve böbrek) ve gelişen komplikasyonları (sepsis, böbrek yetmezliği ve karaciğer yetmezliği) sonucu meydana gelmiş olduğu, 01.07.2017 tarihinde maruz kaldığı araç dışı trafik kazası sonucu yaralanması ile 03.07.2017 tarihinde ölümü arasında illiyet bağının bulunduğu, araç dışı trafik kazasında oluşan ilk darbeyi bacak ve kalça bölgesinden aldığı, vücudunda tespit edilen ve ölümüne neden olan travmatik değişimlerin lokalizasyonu, özellikleri ve ağırlıkları dikkate alındığında, yaralanma sonrası gecikmeksizin hastaneye götürülmesiyle kurtulma ihtimalinin bulunduğu, ancak bu hususta kesin bir değerlendirme yapılamadığının" belirtildiği, hazırlanan kaza tespit tutanağına göre de olay tarihinde ................. istikametine seyir halinde olan ve kaza yerinden firar eden ve daha sonradan tespit edilen sanık ...'in 38 VP ... Plakalı Mercedes marka kamyonuyla yol üzerinde yaya olarak bulunan müteveffa ...'a çarpması sonucu tek taraflı ölümlü trafik kazası meydana geldiği, kazanın oluşumunda sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun'un (2918 sayılı Kanun) 52/1-b maddesini (aracın hızını ... Görüş, yol, hava, ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak) ihlal ettiği, yaya müteveffa ...'ın ise 2918 sayılı Kanun'un 68/1-a-2 maddesini (yayaların yürümesine ayrılmış kısımların kullanılmasının mümkün olmadığı veya bulunmadığı hallerde, taşıt trafiğini tehlikeye düşürecek şekilde taşıt yolunda yürümek) kuralını ihlal ettiğinin anlaşıldığı somut olayda sanığın ihmali eylemi neticesinde müteveffanın öldüğüne ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi suretiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85/1. maddesi uyarınca basit taksirle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek ihmali davranışla kasten öldürme suçundan hüküm kurulması ve uygulamaya göre de; sanık hakkında hüküm kurulurken önce 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi gereği müebbet hapis cezası verilmesi daha sonra 5237 sayılı Kanun'un 83/3. maddesi gereğince ceza belirlenmesi gerekirken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 83/3. maddesi gereğince "takdiren 15 yıl hapis cezasıyla cezalandırılması" ile hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2024 tarihli ve 2024/299 Esas, 2024/369 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle bir insanın ölümüne neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, müteveffanın ağır kusuruna ilişkin bir değerlendirme yapılmadığına, lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, eksik araştırmaya, olay yerindeki araç parçalarının sanığa ait olmadığına ilişkindir. 2.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğuna, sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve delilleri kararttığına ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûle, kanuna ve bozma ilamına uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından taksirle gerçekleştirildiğinin saptandığı, takdiri indirim hükümleri dışında uygulanabilecek başka lehe hükmün bulunmadığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik araştırmanın bulunmadığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2024 tarihli ve 2024/299 Esas, 2024/369 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla