Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4481 K.2025/7646)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2019/1310 Esas, 2019/1329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (a) maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararın katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 05.09.2022 tarihli ve 2022/2370 Esas, 2022/6483 Karar sayılı kararı ile sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul

9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2022/427 Esas, 2023/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın maktule yönelik herhangi bir eylemi bulunmadığından sübuta, sanığın eylemi ile ölüm arasında hukuki ve tıbbi irtibat bulunmadığına, eksik inceleme ve yetersiz delille karar verildiğine, cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, katılanlar ..., ... ve ...'ın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında ölenin katılan tarafından merdivenlerden aşağıya itildiğini, maktule başka teması olan kimseyi görmediklerini beyan etmeleri ve Adli Tıp Kurumu

1. İhtisas Kurulunun 23.03.2016 tarihli raporu birlikte değerlendirildiğinde eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinde yer verilen.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın ölene yönelik eylemi sebebiyle davaya katılan ... kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum ve katılanlar lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle katılan kurum vekili ve katılanlar vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2022/427 Esas, 2023/495 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği, hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa.

“Katılan kurum ve katılanlar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca 28.900,00 TL maktu vekâlet ücretinin ayrı ayrı sanıktan tahsili ile katılan kurum ve kendilerini tek vekille temsil ettiren katılanlara verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul