Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4492 K.2026/1163)

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından Ceyhan İnfaz Hâkimliğinin 27.08.2024 tarihli ve 2024/1852 Esas, 2024/1792 Karar sayılı içtima kararı ile 8 yıl 17... gün hapis cezasına hükümlü ...’ün, iş bu cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair ...

4. İnfaz Hâkimliğinin 07.05.2024 tarihli ve 2024/2027 Esas, 2024/1894 Karar sayılı kararını müteâkip, denetim süresi içinde kesinleşerek infaza verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile önceki hapis cezalarının içtima edilmesine dair Ceyhan İnfaz Hâkimliğinin 27.08.2024 tarihli içtima kararını müteâkip, hükümlünün yeniden denetimli serbestlik tedbirinden faydalanma talebinde bulunması üzerine,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfaz Hakkında Kanun'un 105/A ve Geçici 6. maddesi uyarınca suç türü itibariyle en fazla 3 yıl denetimli serbestlikten yararlanılabileceği, daha önce 100 gün denetimli serbestlikten yararlanan hükümlünün 995 gün daha denetimli serbestlikten yararlanabileceği, halen açık ceza infaz kurumunda olması nedeniyle denetimli serbestlik talebi ile ilgili ceza infaz kurumunun değerlendirme raporunun olması gerektiği, talep tarihi itibariyle koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine dair Ceyhan İnfaz Hâkimliğinin 02.10.2024 tarihli ve 2024/2003 Esas,

2024/2069 Karar sayılı kararına yapılan itirazın kabulü ile hükümlünün cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.11.2024 tarihli ve 2024/978 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.05.2025 tarihli ve 94660652-105-01-39166-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2025 tarihli ve 2025/69897 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2025 tarihli ve 2025/69897 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Yargıtay

10. Ceza Dairesinin 20.01.2014 tarihli ve 2013/12914 Esas, 2014/467 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfaz Hakkında Kanun'un 105/A ve Geçici 6. maddeleri gereğince hükümlünün cezasının infazı sırasında en fazla 3 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinden faydalanabileceği, Ceyhan İnfaz Hâkimliğinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/2994 Esas, 2022/3026 Karar sayılı kararı ile 7 yıl 16 ay hapis cezasının infazı sırasında 07.05.2024-15.08.2024 tarihleri arasında denetimli serbestlik tedbirinden faydalanan hükümlünün,

daha sonra kesinleşerek infaza verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile infaz etmekte olduğu 7 yıl 16 ay hapis cezasının içtima edilmesi üzerine, yeniden denetimli serbestlik tedbirinden faydalanma talebinde bulunması nedeniyle, daha önce denetimli serbestlikten faydalandığı sürenin 3 yıllık süreden mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 1.5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı" başlıklı 105/A maddesinin (1) ve (2) nci fıkraları.

(1) (Değişik:14/4/2020-7242/46 md.) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.

(Ek cümle:4/6/2025-7550/13 md.) Hükümlünün bu infaz usulünden yararlanabilmesi için beş günden az olmamak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar ceza infaz kurumunda geçirmesi gereken sürenin en az onda birini ceza infaz kurumunda geçirmiş olması gerekir.

(2) (Değişik:14/4/2020-7242/46 md.) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler. 2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (1) ve (3) üncü fıkraları.

Geçici Madde 6 – (Ek: 15/8/2016-KHK-671/32 md.. Değiştirilerek kabul: 9/11/2016-6757/28 md.) (Değişik:14/4/2020-7242/52 md.) (1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından.

26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82... ), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94... ), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 1 04... ), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 1 37... ),

uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır. ...

(3) Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır. Şeklinde düzenlenmiştir. 3. 15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 52 nci maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un Geçici 6 ncı maddesinde yapılan değişikliğe göre, 30.03.2020 tarihinden önce işlenen ve istisna olmayan suçlar açısından denetimli serbestlikten faydalanılabilecek süre 3 yıla çıkartılmıştır.

4. 5275 sayılı Kanun'un 99 uncu maddesinde yer alan, "Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar.

Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107 nci maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir." şeklindeki yasal düzenleme ile 5275 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinde yer alan cezaların toplanması müessesesinin şartlı tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik olduğu göz önünde bulundurulmalıdır.

5. Kanunda hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden sadece bir kez yararlanabileceğine, bu infaz usulünden yararlanan hükümlünün bir daha bu infaz usulünden yararlanamayacağına dair kısıtlayıcı bir hüküm bulunmadığından,

hükümlü daha önce denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasını infaz etse ve bu infaz usulü için kanunda öngörülen azami sürenin tamamını kullansa dahi infaza konu cezasından dolayı şartla tahliyesine karar verildikten sonra infaza verilen başka ceza ya da cezalarının infazı için tekrar Ceza İnfaz Kurumuna alındığında, bu ceza ya da cezaları yönünden Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezanın infazı usulünden yararlanması mümkündür.

6. Şartla tahliye tarihinden önce kesinleşip gelen cezaları yönünden ise öncelikle toplama kararı alınması ve yeni belirlenecek şartla tahliye tarihine göre 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu durumda daha önce denetimli serbestlik tedbirinden faydalanan hükümlünün denetimli serbestlikten yararlandığı süre dikkate alınmak suretiyle denetimli serbestlikten yararlanabileceği kalan süre belirlenmelidir.

7. Somut olayda, hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen içtimalı 7 yıl 16 ay hapis cezasının infazı sırasında, İnfaz hakimliğinin 07.05.2024 tarihli kararı ile şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, kesinleşerek mahkemesince infaza gönderilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün diğer suçlardan verilen ve kesinleşerek gelen cezaları ile İnfaz hakimliğinin 27.08.2024 tarihli ve 2024/1852 Esas, 2024/1792 Karar sayılı kararı ile 8 yıl 17... gün hapis cezası olarak içtima edilerek infazına başlandığı görülmektedir.

8. Hükümlünün içtimalı 8 yıl 17... gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.08.2024 tarihli ve 2021/8358 sayılı müddetnameye göre, şartla tahliye tarihinin 04.10.2027, bihakkın tahliye tarihinin 16.05.2031 olarak belirlendiği, müddetnamede hükümlünün gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süre ile 07.05.20 24... .08.2024 tarihleri arasında denetimli serbestlikte geçirdiği kabul edilen sürenin gösterildiği,

hükümlü müdafinin, hükümlünün cezasının infazı sırasında 05.09.2024 tarihli dilekçe ile hükümlünün şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik suretiyle infazına karar verilmesini istediği, İnfaz hakimliğinin 02.10.2024 tarihli ve 2024/2003 Esas, 2024/2069 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A ve geçici 6. maddelerine göre en fazla 3 yıl süreyle denetimli serbestlikten yararlanma hakkı olduğu ve daha önce denetimli serbestlikte yararlandığı süre dikkate alındığında talep tarihi itibariyle denetimli serbestlikten yararlanma hakkı olmadığı gerekçesiyle reddine karar verildiği,

bu karara karşı yapılan itirazın itiraz mercii tarafından kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

9. Hükümlünün infaza konu cezalarının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olup, suç tarihlerinin tamamının da 30.03.2020 tarihinden önce olduğu gibi bu suçların 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında sayılan istisna suçlardan olmaması nedeniyle hükümlünün 3 yıl süreyle denetimli serbestlikten yararlanma hakkı bulunduğu,

ancak içtimaya dahil cezasının infazı sırasında 100 gün gün süreyle denetimli serbestlikten yararlandığı anlaşılmakla, bu sürenin 3 yıllık süre hesaplanırken dikkate alınması gerektiği ve bu süre de dikkate alınarak İnfaz hakimliğince hükümlünün denetimli serbestlikten yararlanabileceği sürenin belirlendiği,

hükümlünün denetimli serbestlikten azami yararlanabileceği süre, şartla tahliye tarihi ve daha önce denetimli serbestlikte geçen süresi dikkate alındığında, hükümlünün talep tarihi itibariyle denetimli serbestlikten yararlanma hakkı bulunmadığından itirazın reddi yerine kabulüne dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR