Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4568 K.2025/6043)

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık ... hakkında Bölge Adliye Mahkemesi bozması üzerine. Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2022/105 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/1634 Esas, 2022/2332 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, katılan vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2023/3567 Esas, 2024/3026 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılan ile diğer sanık ...'ın arkadaş oldukları, suç tarihinden önce sanık ...'ın çalıştığı işyerinde yapılan bir hırsızlık nedeniyle aralarında anlaşmazlık başladığı, suç tarihinde bu nedenden dolayı tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine katılanın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak diğer sanık ...'a hamle yaptığı, bunun üzerine diğer sanık ...'ın olay yerinde bulunan kardeşi sanık ...'in katılanın elini tuttuğu, sanık ...'ın olay yerinde bulunan bıçağı alarak ilk önce katılanın kafa kısmına bıçağın sapıyla vurduğu,

daha sonrada yine elindeki bıçağın namlu kısmını katılanın boğazına saplayarak duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, konuşmasında sürekli zorluğa, yüzünde sabit ize ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, taraflar arasında anlaşmazlık bulunması, hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, yaralanmanın yeri ve niteliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, fiil üzerinde diğer sanık ... ile ortak hakimiyet kuran sanık ...'in eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından,

sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Sanık ... hakkında Sivas

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2019/101 Esas, 2021/55 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2021/1923 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, katılan vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2022/14373 Esas, 2024/3025 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılan ile sanığın arkadaş oldukları, suç tarihinden önce sanığın çalıştığı işyerinde yapılan bir hırsızlık nedeniyle aralarında anlaşmazlık başladığı, suç tarihinde bu nedenden dolayı tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine katılanın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak sanığa hamle yaptığı, bunun üzerine sanığın olay yerinde bulunan bıçağı alarak ilk önce katılanın kafa kısmına bıçağın sapıyla vurduğu,

daha sonrada yine elindeki bıçağın namlu kısmını katılanın boğazına saplayarak duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, konuşmasında sürekli zorluğa, yüzünde sabit ize ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, katılan ile sanık arasında anlaşmazlık bulunması, hedef alınan vücut bölgesi, kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, yaralanmanın yeri ve niteliği hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından,

sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, nedeniyle bozulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Bozma sonrası sanıklar hakkındaki dosyaların birleştirilmesine karar verilmiş, Sivas

4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.01.2025 tarihli ve 2024/152 Esas, 2025/19 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; alt sınıra yakın ceza verildiğine, üst hadden cezalandırılmaları ve haksız tahrik uygulanmaması gerektiğine, suçun tasarlanarak işlendiğine ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi aksi halde lehe hükümlerin değerlendirilmesine ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının bulunmadığına, eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükümlere esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlıığı anlaşılan, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının, eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına karar verildiği,

sanık ... lehine uygulanabilecek başkaca hüküm bulunmadığı anlaşıldığından hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıkların eylemi neticesinde katılanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına, konuşmasında sürekli zorluğa, yüzünde sabit ize ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, sanıklar hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerekirken, makul (orta) hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi "teşebbüste ceza miktarı" yönünden yerinde görüldüğünden Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.01.2025 tarihli ve 2024/152 Esas, 2025/19 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Sivas