Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2025/475 E. , 2025/6951 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :... Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/5055 değişik iş TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Kasten yaralama suçundan... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ve 2019/646 Esas, 2022/90 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 9 ay 10 gü
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2025/475 E. , 2025/6951 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :... Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/5055 değişik iş TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Kasten yaralama suçundan... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ve 2019/646 Esas, 2022/90 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, 25.05.2023 tarihinde Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A, 7242 sayılı Kanun ile eklenen geçici 6. madde ve 7456 sayılı Kanun ile eklenen geçici 10/2. maddesi gereğince cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 31.05.2023 tarihli ve 2023/8641 Esas, 2023/8656 Karar sayılı kararını müteâkip, hükümlünün süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediğinden bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesi talebinin kabulü ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin... 2. İnfaz Hâkimliğinin 09.10.2023 tarihli ve 2023/5130 Esas, 2023/5108 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii... 1. ... Ceza Mahkemesinin 03.11.2023 tarihli ve 2023/5055 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.01.2025 tarihli ve 94660652-105-35-30394-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve 2025/11020 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü; I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.02.2025 tarihli ve 2025/11020 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "İnfaz dosyası kapsamına göre, Adı geçen hükümlünün cezasının infazı kapsamında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.05.2023 tarihli ve 2023/7-17352 sayılı müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 10.10.2024, bihakkın tahliye tarihinin 27.02.2026 olarak belirlendiği, Hapis cezasının infazı için 24.05.2023 tarihinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna alınan hükümlünün, 25.05.2023 tarihinde Covid-19 hastalık iznine çıkarılmasını takiben gıyabında ... 1. İnfaz Hâkimliğinin 31.05.2023 tarihli kararı ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, anılan kararın... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce hükümlüye 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği, Adı geçen hükümlünün 5 günlük süre içeresinde Müdürlüğe müracaat etmediği ve 2 günlük bekleme süresi içerisinde başvuruda bulunmadığından bahisle ihbarda bulunulması üzerine, Karşıyaka 2. İnfaz Hâkimliğince hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, denetimli serbestlik tedbiri kararın hükümlüye tebliğ edilmesi gerektiği, hükümlünün denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması yükümlülüğünü içeren kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ yapılması gerektiği, e-devlet, sms, internet sitesi ilanı gibi şeklinde yapılan tebliğlerin özel bir düzenleme bulunmadıkça tebligata bağlanan sonuçlar gibi sonuç doğurmayacağı, somut incelemeye konu infaz dosyasında, her ne kadar hükümlüye infaz işlemlerinin devam ettiği... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce, denetimli serbestlik tedbiri kararı tebliğ edilmiş ise de; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince, hükümlünün ikametinde bulunmaması üzerine, haber bırakılan komşu ismi belirtilmeksizin 22.09.2023 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; söz konusu tebligat mazbatasında kendisine bilgi verilen komşunun isim ve imzasının bulunmadığı, bu haliyle hükümlüye yapılan tebligat işleminin geçerli kabul edilemeyeceğinden tebliğ işleminin usule aykırı olduğu, Kaldı ki, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.06.2024 tarihli ve 2024/4103 Esas, 2024/4810 Karar ile 28.06.2024 tarihli ve 2024/4963 Esas, 2024/4809 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, adı geçen hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumundan Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne nakli sırasında düzenlenmesi gereken "Nakil ve Tebliğ Tebellüğ Belgesinin” düzenlenip düzenlenmediği, düzenlendi ise hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili karar tarihinden önce SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği hususlarının da araştırılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası; (5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95... nci madde hükümleri uygulanır. 3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları; (1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur. Şeklinde düzenlenmiştir. 4. 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği öncelikle, hükümlünün bilinen en son adresi esas alınarak kararın tebliği yoluna gidilmesi, 7201 sayılı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca bu adrese tebligat çıkarılıp söz konusu tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca MERNİS adresi esas alınarak tebliği yoluna gidilmesi gerekmektedir. 5. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 20.11.2020 tarihli ve 2019/2 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereği gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği, muhatabın bilinen en son adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi veya MERNİS adresinin bilinen adresten farklı olması hâlinde MERNİS adresine “MERNİS” şerhi düşülerek 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca doğrudan tebligat çıkartılması gerekmektedir. 6. Hükümlünün 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.05.2023 tarihli ve 2023/7-17352 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 24.05.2023 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı ve 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 10.10.2024 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 31.05.2023 tarihli ve 2023/8641 Esas, 2023/8656 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır. 5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 31.05.2023 tarihinde karar verildiği, anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının hükümlünün bilinen adresine tebliğe çıkartıldığı ve 22.09.2023 tarihinde tebliğ edildiği kabul edilerek hakkında karar verilmiş ise de, hükümlü itiraz dilekçesinde tebligatın eski adresine çıkartıldığını, kendisinin 14.09.2023 tarihinde yurt dışına gittiğini ve 24.10.2023 tarihinde yurda giriş yaptığını, tebligattan haberinin olmadığını ileri sürmesi karşısında, tebligatın usule uygun şekilde yapılıp yapılmadığı, hükümlünün izne ayrıldıktan sonra adres değişikliği konusunda izne ayrıldığı Ceza İnfaz Kurumuna herhangi bir bildirimde bulunup bulunmadığı, bulundu ise tebligatın bu adrese çıkartılıp çıkartılmadığı ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği ve gönderilen mesajın içeriğinin ne olduğu araştırılıp, denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaksızın, mazeretinin geçerli ve kabul edilebilir nitelikte olup olmadığı değerlendirilmeksizin eksik inceleme ve değerlendirme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu nedenle yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Karşıyaka 1. ... Ceza Mahkemesince verilen 03.11.2023 tarihli ve 2023/5055 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2025 tarihinde karar verildi.