Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/4899 K.2025/7329

Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2024 tarihli ve 2021/197 Esas, 2024/789 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 1. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davasına ilişkin her zaman mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, bu tarihten sonra verilen kararların istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından 23.09.2013 tarihinde kamu davaları açılıp kovuşturma evresine geçildiği, yargılama sonunda 24.05.2015 tarihinde sehven, temyize konu dosya ile ilgisi bulunmayan başka sanıkların tehdit ve hakaret suçlarına ilişkin hüküm kurulduğu, bu hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, mezkur hükmün, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2018/8193 Esas, 2021/939 Karar sayılı ilamıyla aynı gerekçeyle bozulduğu,

böylelikle bozma sonrası yapılan yargılamada sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesi tarafından ilk kez hüküm kurulduğu ve Yargıtay incelemesinden geçmediği, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272. maddesi ve devamı uyarınca istinaf kanun yoluna tabi olduğu,