Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/503 K.2025/2678

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.05.2023 tarihli ve 2023/934 Esas, 2023/3526 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine kurulan İstanbul Anadolu 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2024 tarihli ve 2023/553 Esas, 2024/552 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, hükmün zamanaşımına uğradığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1.e maddesi gereği, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında zamanaşımını son kesen sebep olan 02.07.2015 tarihli mahkûmiyet hükmü ile bozma sonrası kurulan 02.07.2024 tarihli hüküm arasında 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu