Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5307 K.2026/639)

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2008 tarihli ve 2007/85 Esas, 2008/29 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 27.01.2010 tarihli ve 2009/2350 Esas, 2010/417 Karar sayılı kararı ile, kararın dayanağı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre Mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgeler ve olay yerindeki fiziki ve maddi bulgulara ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uymadan hüküm kurulması,

sanık ...'ın üzerine atılı suçu patronunun işlediğine dair dilekçe ibraz etmesi nedeni ile anılan dilekçenin duruşmada okunarak sorulması, dilekçenin kendisine ait olduğunun kabul edilmesi halinde, savunmaları arasındaki çelişki giderilmeden eksik soruşturmayla hüküm kurulması, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, sanıklar ..., ..., ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.06.2012 tarihli ve 2012/1354 Esas, 2012/4704 Karar sayılı ve 23.09.2013 tarihli ve 2013/2567 Esas, 2013/5032 Karar sayılı kararları ile Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2011 tarihli ve 2011/341 Esas, 2011/276 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme ve katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler ile İstanbul Anadolu

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2011 tarihli ve 2010/18 Esas, 2011/468 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme, katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin aralarında hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeni ile dosyaların birleştirilmesi olanağının araştırılması ve delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle ayrı ayrı bozulmasına karar verildiği,

Dairemizin verdiği bozma ilâmlarına direnilmesi üzerine dosyaların Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.11.2014 tarihli ve 2013/1-624 Esas, 2014/487 Karar sayılı ve 21.04.2022 tarihli ve 2017/1 -235 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararları ile direnme hükümlerinin, sanıklar hakkında yargılamanın birlikte yürütülmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul Anadolu

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2015/63 Esas, 2024/451 Karar sayılı kararı ile, a. Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 11... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b.

Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, c. Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39/2-c, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5'er yıl 5'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, d.

Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, e.

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun’un 13/1, 5237 sayılı Kanun' un 62/1, 53/1-2-3, 58/6-7 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına, f. Sanıklar ... ve ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 39/2-c, 62/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükmün zamanaşımına uğradığına, kazanılmış hakkının oluştuğuna, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, haksız tahrikin derecesine, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfının kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, atılı suçların zamanaşımına uğradığına, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluştuğuna, haksız tahrikin derecesine, ceza miktarının fazla tayin edildiğine, 6. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, atılı suçların zamanaşımına uğradığına, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, cezanın fazla tayin edildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklar ..., ... ve katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerde, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uygulanmamış ise de, infaz aşamasında gözetilebileceğinden ve katılan sanık ... hakkında kasten öldürme, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerde, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uygulama maddesi olarak gösterilmemiş ise de, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay tarihinde katılan sanık ...'ın kullandığı oto ile yanında maktul ... ve sanıklar ... ile ... olduğu halde aralarındaki önceye dayalı anlaşmazlık nedeniyle sanıklardan ... ve ...'ın ...'te işlettikleri oto galerisinin bulunduğu yere geldikleri, sanık ...'ın da bu iş yerinde çalıştığı, katılan sanık ...'ın üzerinde taşıdığı silah ile oto galerisine ateş etmeye başladığı, sanık ...'ın da yine üzerinde bulunan tabanca ile araca rastgele ateş ederek karşılık verdiği,

bu esnada olay yerine gelen diğer sanıklar ... ve ...'ın da ele geçirilemeyen silahları ile söz konusu otoya ateş açtıkları bu şekilde karşılıklı silahlı çatışma sonucunda aracın arka koltuğunda oturan ...'in öldüğü, katılan sanık ...'ın da vücuduna (3) adet silahla isabet alması sonucu hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile iyileşmez şekilde vücuttaki kırıkların hayat fonksiyonlarını (4.) derecede etkiler şekilde yaralandığı, katılan sanık ...'ın ateş etmesi sonucu ise katılan ...'ın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eyleminin katılan sanık ... ile sanıklar ... ve ... tarafından, maktule yönelik kasten öldürme ve katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs eylemlerinin katılan sanık ... ile sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

suçta kullanılan aletlerin niteliği, mağdur sanık ...'daki yaraların yerleri, atış sayısı nazara alındığında suç vasıflarının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, sanıklar ..., ... ve ... hakkında yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri ve bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar ..., ..., ... ve maktul ...'in de bulunduğu araç ile sanıklar ... ve ...'ın galerisi önüne gelip birden fazla ateş etmeleri üzerine sanıklar ..., ... ve ...'ın karşılık vermeleri şeklinde gelişen olayda, sanıklar ...,

... ve ...'ın karşı tarafın haksız eylemlerini defetmeye yönelik eylemleri sırasında maktulü yaralamaları sonucu ölümüne sebebiyet vermeleri ve katılan sanık ...'ı yaralamaları şeklindeki eylemlerini 5237 sayılı Kanun'un 25/1. maddesi kapsamında meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdikleri kabul edilerek haklarında beraat kararları verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

3. Sanık ... hakkında yargılama konusu 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçunun gerektirdiği cezanın kanunda belirtilen türü ve üst sınırına göre. 5237 sayılı Kanun’un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67. maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

4. Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümde, Kartal

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2018 tarihli ve 2007/85 Esas, 2008/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan netice cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası olarak belirlendiği, mezkûr hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiği aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı ve bu durumda sanık hakkında kazanılmış hakkın oluştuğu dikkate alınmaksızın hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüse Yardım Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2015/63 Esas, 2024/451 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedenleri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ...

Hakkında 6136 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (3) nolu bentte açıklanan nedenle İstanbul Anadolu

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2015/63 Esas, 2024/451 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, C. Sanık ...

Hakkında Katılan Sanık ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (4) nolu bentte açıklanan nedenle İstanbul Anadolu

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2024 tarihli ve 2015/63 Esas, 2024/451 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm fıkrasının son kısmına "1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca infazının 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden yerine getirilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,

oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, D. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Öldürmeye Yardım, Sanık ... Hakkında Katılan Sanık ...'a Yönelik Kasten Öldürmeye Teşebbüs ve Maktule Yönelik Kasten Öldürme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle İstanbul Anadolu