Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/5450 K.2025/6467)

Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 08.07.2025 tarihli ve 2024/15284 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2025 tarihli ve KYB-2025/88971 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2025 tarihli ve KYB-2025/88971 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında evvelce Zara Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2021 tarihli ve 2021/60 esas, 2021/181 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gerekçesiyle bu kez sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığı anlaşılmış ise de.

5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinde yer alan 'Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur.

Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez' şeklindeki düzenlemedeki amacın, sanığın önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından dolayı tabi tutulduğu denetim süresi içerisinde, yeni bir kasıtlı suç işlenmesi halinde, bu ikinci suçtan dolayı bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği şeklinde olduğu nazara alındığında;

sanık hakkında daha önceden verilen Zara Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2021 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 04.09.2021 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla 5 yıllık denetim süresinin kesinleşme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı ve 04.09.2026 tarihinde sona ereceği, incelemeye konu Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2024 tarihli kararına esas suçun ise denetim süresinin başlamasından önce 06/07/2018 tarihinde işlendiği cihetle,

sanık hakkında yanılgılı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmeden mahkûmiyet hükmü tesis edilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için, a) Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezasından ibaret olması, b) Suçun 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin ondördüncü fıkrasında yazılı suçlardan olmaması, c) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, d) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

e) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesine ilişkin koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Ayrıca, mezkûr maddenin sekizinci fıkrasında "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur.

(Ek cümle: 18/06/2014-6545 S.K./72. md) Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklinde düzenlenme yer almaktadır. Bu düzenlemeye ilişkin 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesinin gerekçesinde bu durum.

“Maddeyle, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 nci maddesinin sekizinci fıkrasında değişiklik yapmak suretiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi halinde sanığın tabi tutulacağı denetim süresi içinde sanık hakkında bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği düzenlenmektedir.

Söz konusu maddenin uygulanmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanıklar hakkında işledikleri diğer suçlardan dolayı da birçok kez hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği görülmektedir. Yapılması öngörülen değişiklikle, bu uygulamaya son verilmesi ve denetim süresi içinde sanık hakkında bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilememesi amaçlanmaktadır.

Kişinin işlediği ikinci suçun denetim süresi içinde işlenip işlenmediğinin önemi bulunmamaktadır. Daha önceden işlenen suçlar bakımından da bu yasak uygulanacaktır.” şeklinde ifade edilmiştir.

Buna göre 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 24.06.2014 tarihinden sonra işlenen suçlar için, hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan sanıklarla ilgili aynı denetim süresi içerisinde bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyecektir. 2. Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde.

Mahkemece hükümlünün kasten yaralama suçundan adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Hükümlünün adlî sicil kaydının incelenmesinde Zara Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2021 tarihli ve 2021/60 Esas, 2021/181 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 04.09.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Zara Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2021 tarihli ve 2021/60 Esas, 2021/181 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının 04.09.2021 tarihinde kesinleşmesinden itibaren hükümlü hakkında 5 yıllık denetim süresi başlamıştır.

5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin ilgili bölümünde yer alan “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” şeklindeki düzenleme uyarınca inceleme konusu kasten yaralama suçu yönünden hükümlü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyecektir.

Hükümlünün kasten yaralama suçunu adlî sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinden önceki bir tarihte gerçekleştirmiş olmasının önemi bulunmamaktadır.

Zira hükümlünün bu suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi 04.09.2021 tarihinde başlamakla bu tarihten sonra hükümlü hakkında kasıtlı bir suçtan yeni bir hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi imkânı bulunmadığı anlaşılmakla Mahkemece hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR