Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/649 K.2025/3786

Sanık hakkında kanun yararına bozma üzerine verilen hükmün; yargılamanın yenilenmesi üzerine verilen kararlar yönünden inceleme yapan Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.06.2022 tarihli ve 2019/219 Esas, 2022/400 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/3. maddesinde yer alan Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uyulması sonrasında verilen karara karşı istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulacağına ilişkin düzenlenme uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmakla,

sanığın atılı kasten yaralama suçunu 02.08.2012 tarihinde işlediği, 18.09.2013 tarihinde kendisinin, 23.12.2013 tarihinde suç ortağı inceleme dışı Salih'in savunmasının alındığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 14.06.2017 tarihinde kesinleştiği, 24.12.2017 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin son cümlesi uyarınca zamanaşımının 14.06.2017 ilâ 24.12.2017 tarihleri arasında 6 ay 10 gün süreyle durduğu anlaşılmakla.

23.12.2013 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde kanun yararına bozma ilâmına konu mahkûmiyet kararı ile hükmün açıklandığı 21.09.2023 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 03.07.2022 tarihinde dolması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği dikkake alınmadan mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2024 tarihli ve 2024/625 Esas, 2024/880 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 302. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında mağdurlar ... ve...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,