Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/655 K.2025/5221

Bakanlığının sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı belirlenmiştir. 2.Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelemesinde.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2007 tarihli ve 2007/19 Esas, 2007/213 Karar sayılı kararının Cumhuriyet Savcısı(aleyhe), sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 15.11.2011 tarihli ve 2008/3644 Esas, 2011/6762 Karar sayılı ilâmı ile; sanık, mağdure ve tanıkların olay yerinde hazır edilerek ve uzman bilirkişinin katılımı sağlanarak tatbiki ve temsili keşif yapılıp bilirkişi raporu alındıktan sonra, mağdureye ait tüm tedavi evraklarıyla birlikte dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek,

yaraların nahiye ve trajesine göre atış mesafesi ve yönü ile sanığın savunmasında belirttiği şekilde, silahın mağdurenin elinden alındığı sırada ateş alması halinde kazaen mevcut yaralanmanın oluşup oluşmayacağı hususlarında rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle bozulmasına, karar verilmiştir. 2.Ankara

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2013 tarihli ve 2012/19 Esas, 2013/428 Karar sayılı kararı ile. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.11.2011 tarihli ve 2008/3644 Esas, 2011/6762 Karar sayılı ilamına karşı önceki kararda direnilmesine, 3.Ankara

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2013 tarihli ve 2012/19 Esas, 2013/428 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 06.03.2017 tarihli ve 2017/214 Esas, 2017/673 Karar sayılı kararı ile; dosyanın direnme kararı konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 4.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.11.2017 tarihli ve 2017/1-239 Esas, 2017/481 Karar sayılı kararı ile.

Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2013 tarihli ve 2012/19 Esas, 2013/428 Karar sayılı direnme hükmünün, "yasal ve yeterli direnme gerekçesi içermemesi ile usul ve kanuna uygun olarak hüküm kurulmaması isabetsizliklerinden" diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına, 5.Ankara

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2024 tarihli ve 2018/75 Esas, 2024/426 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 53. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında verilen ceza miktarına, vekalet ücretine, ilişkindir. B.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme ve yaralama kastının olmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve somut delil olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın eylemini taksirle işlediğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, taksirle yaralama koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ...'ın direnme kararın temyiz etmesi üzerine Ankara

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2024 tarihli ve 2018/75 Esas, 2024/426 Karar sayılı mahkumiyet hükmünde; önceki direnme kararında "5237 sayılı Kanun'un 89. maddesi kapsamında kalan taksirle yaralama eyleminden dolayı mağdurun şikayetçi ve davacı olmadığından aynı Kanun'un 73. maddesi gereğince bu yönde açılan kamu davasının düşürülmesine" kararı verildiği halde sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilmeden "14 yıl" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı görülmüştür.

3. Katılan ... Hizmetler Bakanlığı kendisini vekille temsil ettiği anlaşılmakla, buna rağmen katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmolunmaması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

1.Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan verilen Hüküm Yönünden. Katılan ...

Hizmetler Bakanlığının 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verilen hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereği, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317.maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Ankara