Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6745 K.2025/9507)

Siverek 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2025 tarihli ve 2025/70 Esas, 2025/133 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1.Ceza Dairesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2023/4782 Esas, 2024/8795 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307. maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile eklenen, üçüncü ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1.Siverek

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.09.2020 tarihli ve 2019/45 Esas, 2020/64 Karar sayılı kararı ile; a.Sanıklar hakkında müştekilere yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, b.Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/2, 5237 sayılı Kanun'un 52/2, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.12.2022 tarihli ve 2020/1583 Esas, 2022/2100 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.Hükümlerin sanık ... müdafii, sanık ... (... oğlu) müdafii, sanık ... (... oğlu), sanık ... müdafii, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 24.12.2024 tarihli ve 2023/4782 Esas, 2024/8795 Karar sayılı ilamı ile özetle "6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından sanıkların beraatine, eylemleri nedeniyle sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs yerine silahla ve birden fazla kişi ile tehdit suçundan cezalandırılmaları, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereği ayrıca kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği" gerekçeleriyle bozulmasına, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Siverek

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2025 tarihli ve 2025/70 Esas, 2025/133 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca direnilmesi ile; a.Sanıklar hakkında müştekilere yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, b.Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/2, 5237 sayılı Kanun'un 52/2, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıkların öldürme kastını gösteren delil bulunmadığına, silahla ve birden fazla kişi ile tehdit ve kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine, 2.Sanıklar ...., ... (... oğlu), ..., ... (... oğlu), ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; öncelikle beraatlerine, aksi halde bozma ilamı doğrultusunda karar verilmesi gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin gerekçesiz uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kız kaçırma olayı nedeniyle taraflar arasında husumet bulunduğu, İrgen ailesine sosyal medya üzerinden küfür eden kişinin bulunmasının ailenin büyüğü müşteki ...'dan istendiği, ...'ın bu konu nedeniyle daha önce iki kez tehdit edildiği, ...'a "bu olayı çöz" şeklinde haber yollandığı, taraflar arasında gerginliğin sürdüğü,

olay günü müştekilerin işlettikleri bakkal dükkanında bulundukları sırada sanıkların av tüfeği, tabanca ve uzun namlulu silahlarla geldikleri, açılan ateş sonucu ...'ın sol uyluk bölgesinden ağır (6.) derece kemik kırığı ve işlev zayıflaması meydana gelecek şekilde, ...'in diz altı bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandıkları olayda.

Olayda kullanılan silahların niteliği, etki mesafeleri, atış sayısı, müştekilerin yaralanmalarının yeri ve niteliği, bakkal önünde vurulmaları da dikkate alındığında; sanıkların müştekileri hedef aldıklarının dosya kapsamından anlaşılamadığı, sanıkların müştekilerin bulunduğu alana özellikle bakkalın üzerinde bulunan ikametin duvarlarına ateş açtıkları, bakkal üzerinde bulunan evin 4 farklı yönden isabet aldığı, müştekilerin içinde bulunduğu bakkal dükkanının camında 1 isabet bulunduğu,

ayrıca müştekilerin silah sesi üzerine dışarı çıktıklarında kaçarken vurulduklarına dair anlatımda bulundukları, anlatımları ile uyumlu şekilde bakkal önünde yerde kan izi bulunması gözetildiğinde, sanıkların tehdit kastıyla hareket ettikleri, öldürme kastlarını gösterir bulgu bulunmadığı, daha önce haber yollayıp ya da önünü kesmek suretiyle tehdit ettikleri ...'ı korkutmak amacıyla davrandıkları anlaşıldığından,

sanıkların silahla ve birden fazla kişi ile tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 106/2-a-c, 43. maddeleri gereği en üst sınırdan cezalandırılmaları, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi delaletiyle her iki müştekinin yaralanmasına göre kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması ve hükümlerde direnilmesi hukuka aykırı bulunmuş, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2023/4782 Esas, 2024/8795 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, üye ... ve üye ...'ın suç vasfının öldürmeye teşebbüs olduğuna ve bu nedenle hükümlerin onanmasına karar verilmesine ilişkin karşı oyları ve oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,25.12.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞIOY Müşteki ve sanıklar arasında daha önceden kız kaçırma nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü de sanıkların birlikte uzun namlulu silah av tüfeği ve tabancalarla müştekinin iş yerine geldikleri, müştekinin iş yeri olan bakkala birden fazla ateş ettikleri, bu sırada müştekilerden ...’in yaralanmış olması ve silahla ateş edilen iş yerini isabet alması müştekilerin kaçarak sanıkların eyleminin tamamlanmasının önlendiği, iş yerine yapılan silahla ateşe ilişkin olay yeri tutanağı, hedef alınan noktalar, sanıklar ve müştekiler arasında devam eden husumetin bulunması,

sanıkların kalabalık bir şekilde olay yerine gelerek müşteki ve iş yerine doğru ateş etmiş olmaları, öldürme olayının gerçekleşmemesinin müştekilerin kendi şahsi gayret ve çabalarıyla kurtulmuş olmaları birlikte değerlendirildiğinde öldürmeye teşebbüs suçu oluşturduğundan yerinde olan direnme hükümlerinin onanması gerektiği düşüncesiyle Sayın çoğunluğun aksi yönündeki silahla tehdit vasıflandırmasına katılmıyorum.

KARŞIOY Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına, ilk derece mahkemesinin oluşa uygun kabul ve gerekçesine, taraflar arasındaki husumetin varlığına, olaya katılan sanıkların sayısına, kullanılan uzun ve kısa namlulu silahların niteliklerine, yapılan çok sayıda atışa dair maddi bulguların varlığına ve bu atışlara bağlı olarak ev dışına çıkan müştekiler ... ve ...'in doğrudan hedef alınarak yaralanmış olmalarına ve sanıkların olayı gerçekleştirmelerinin akabinde müştekilerin öldüğü düşüncesiyle olay mahallinden kaçmış olduklarına ilişkin beyan ve kanıtların varlığına göre,

sanıkların tehdit kastıyla hareket ettiklerini kabule imkan bulunmadığı, son derece organize ve etkili biçimde, uzun namlulu silahlar da kullanarak yaptıkları onlarca atışla gerçekleştirdikleri olayda sanıkların öldürme kastlarını kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya koydukları, bu itibarla eylemlerinin ilk derece mahkemesinin direnme kararında belirtildiği üzere kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu ve bu itibarla yerinde olan direnme hükümlerinin onanması gerektiği düşüncesinde olmam nedeniyle sayın çoğunluğun suç vasfına ilişkin aksi yöndeki düşüncesine katılmıyorum.