Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6746 K.2026/820)

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafine meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde; gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2020 tarihli ve 2019/10 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarihli ve 2021/8154 Esas, 2021/13968 Karar sayılı kararı ile, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in olay yerine haklarındaki hükümler kesinleşen müşterek failler ile beraber gelerek kasten öldürme suçunun işlenmesi sırasında yardımda bulunmak suretiyle icrasını kolaylaştırdıklarının ve maktul ... ile arasında husumet bulunan sanık ...'in hakkında hüküm kesinleşen sanıkları kasten öldürme suçunun işlenmesine azmettirdiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ..., ..., ..., ...,

... ve ...'in yardım eden sıfatıyla sanık ...'in azmettiren sıfatıyla kasten öldürme suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2025 tarihli ve 2021/566 Esas, 2025/142 Karar sayılı kararı ile, a.

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/2-c, 62/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmalarına, b.

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 39/2-c, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, c. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38/1. maddesi delaletiyle 81/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, sanıkların cezalarının yetersizliğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 2. Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, suçun taksirle işlendiğine, eksik araştırmaya, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ...'in azmettirmesi ve diğer sanıkların yardımı ile doğrudan kasıtla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik araştırmanın bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı