Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/686 K.2025/4565

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanığın yüzüne karşı verilen hüküm fıkrasında temyiz isteminin tebliğden itibaren 7 günlük süre içerisinde yapılması gerektiğinin yazılması suretiyle yanıltıldığından 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2014/424 Esas, 2016/506 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2020/9332 Esas, 2020/12157 Karar sayılı ilâmı ile özetle; dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29. maddesi gereği asgari seviyede (1/4) haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden, yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a,e maddesinin yazımı sırasında (a) bendinin gösterilmemesi,

hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bozma üzerine basit yargılama usulü uygulanmışsa da, itiraz üzerine Diyarbakır

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/74 Esas, 2023/746 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a-e, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre düzeltme nedeni dışında ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bozma ilamından önce sanık hakkında "3 ay 22 gün" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve sanık aleyhine temyiz bulunmaması karşısında, ceza miktarının sanık lehine 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma üzerine verilen hükümde sanık hakkında "5 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle kazanılmış hakkının ihlal edilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Diyarbakır

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/74 Esas, 2023/746 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62/1. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra; “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,