Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/697 K.2025/5172

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, aynı Kanun'un 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kdz. Ereğli Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/63 Esas, 2020/138 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2020/1705 Esas, 2021/1712 Karar sayılı kararıyla kurulan hükmün sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.06.2024 tarihli ve 2022/12194 Esas, 2024/4425 Karar sayılı ilâmı ile teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarı yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2024/1881 Esas, 2024/1725 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturacağına, ceza miktarına, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması ve sanık hakkında üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, görüntü kayıtlarına göre olay anında katılanın sanığa yönelen haksız bir saldırısı bulunmadığı,

sanığın katılanın peşinden giderek tuvaletten çıktığı sırada ateş ettiği anlaşıldığından somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, sanığın tüfekle katılanın peşinden giderek, katılanın hayati bölgelerini hedef alacak şekilde yakın mesafeden tüfeğini doğrulttuğu ancak katılanın tüfeğin namlusunu tutarak engel olması nedeniyle atışın bacaklarına isabet ettiği, sanıkla katılanın boğuştuğu ve katılanın tüfeğin namlusunu tutmaya devam ettiği sırada sanığın iradesini açığa vuran söylemlerde bulunması karşısında eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu,

katılanın sanığı tehdit etmesi üzerine sanığın eylemini katılandan kaynaklanan haksız tahrik altında gerçekleştirdiği, haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemece yeterli ve yerinde gerekçe ile uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdir ile bozma ilamının içeriği karşısında ceza miktarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2024/1881 Esas, 2024/1725 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kdz.